ఓ చిలకా-గోరింకల అంతర్మదనం - ప్రశంసా పత్రం

ఒక సిల్వర్ జూబిలీ దంపతుల పెళ్లిరోజుకి నేను రాసిన ప్రశంసా పత్రం.

ఓ చిలకా-గోరింకల అంతర్మదనం
************************
ఏమిటో వీళ్ల బడాయి,
లక్ష్మీ,జగదీశ్వరుల పెళ్లయి పాతికేళ్లట,
ఆమాత్రానికే బంధుమిత్ర జయ,జయ ధ్వానాలట,
అవునులే ముచ్చటగా పెళ్లయిన మూడేరోజే,
జుట్టు,జుట్టు పట్టుకొని కొట్టుకు చస్తున్న ఈ రోజుల్లో,
పెళ్లిరోజు వెండిపండగ అంటే మాటలా,
...
అయినా సరే...
ఏమిటో వీళ్ల బడాయి,
ముగ్గురు చెల్లెళ్లకి పెళ్లిల్లుచేసారట,
చెల్లెళ్లంతా మల్లెల్లా ఉన్నా,
తాను దారమై వారిని మాలగా మార్చాడట,
అవునులే...
అమ్మకి అన్నం పెట్టడం నేరం అనుకుంటూ,
ఆలికి చీరకి చీరకొనడం భారం అనుకుంటూ,
బ్రతికేస్తున్న ఈ రోజుల్లో...
పెళ్లి చేయడమంటే... అబ్బో...

అయినా సరే...
ఏమిటో వీళ్ల బడాయి...
ఇతగాడు కోపమే ఎరగడట,
ఆవిడకి చిరునవ్వే ఆభరణమట,
ఆ మాత్రానికే వాళ్ల చెల్లెళ్లు,
ఆ చెల్లెళ్లను చేబట్టిన జతగాళ్లు,
సమయం చిక్కినప్పుడల్లా పొగిడేస్తుంటారట,
అవునులే చల్లని వెన్నెల చల్లే జాబిలికూడా,
పెరుగుతూ,తరుగుతూ
అటు,ఇటూ జరుగుతూ
అప్పుడపుడు ముఖం చాటేస్తుంటాడుగా...
ఎప్పుడూ చిరునవ్వుల మూటలంటే మాటలా,

అయినాసరే...
వాళ్లది బడాయి అంటూ
నోరు పారేసుకుంటున్నాం గానీ,
నిజానికి... ఇది భయం...
ఇకమీదట ఎవరైనా బావుంటే,
చక్కని సంసారం గడుపుతుంటే...
చిలకా గోరికల్లా ఉన్నరని అనడం మానేసి,
లక్ష్మీ,జగదీశ్వరుల్లా ఉన్నరని
అంటారేమో అన్న భయం...
============================

ప్రకృతి-వికృతి

గబ్బిలంలా ఆకాశాన్ని
అతుక్కున్న మేఘం,
వర్షం రూపంలో
విషం కక్కుతోంది.

తన పిల్లల్ని తనే తినే,
పెద్ద పులిలా...
ఉత్తరాన ఎత్తుగావున్న కొండచెరియ,
ఊడిపడి విద్వంశం సృష్టిస్తోంది.

కీటకాన్ని చప్పరించే
రాకాసి బల్లిలా...
సాయానికెళ్లిన హెలికాప్టర్ని,
ఈదురుగాలి కూలుస్తోంది.

కోడిపెట్టని ఎత్తుకెళ్లే గుంటనక్కలా,
మందాకిని, మందిని ముంచేస్తోంది.
శివాలయం మొత్తం
శవాల కంపుతో నిండిపోయింది.

ఎవడంటున్నాడు ఇంకా ఇక్కడ,
ప్రకృతి అందమైనదని...
ఇన్ని వికృతి చేష్టలు చూసాక కూడా...
======================
Date: 28.06.2013

ప్రయాణం

ఇదొక ప్రయాణం,
రహదారిలా కనిపిస్తుంది,
ఎడారిలా ఎదురవుతుంది.
ఎంత లోతుకెళ్ళినా ఒక్కోసారి,
చమురుచుక్కైనా చెమరించదు.

ఇదొక ప్రయాణం,
రోడ్డుమీద,నడ్డివిరుస్తూ నడవాలనిపిస్తుంది,
అంతలోనే అడ్డదారి సందుల్లో కాలు నడుస్తుంది.
మందలో ముందుకు పోయే ముఖాన్ని,
ఎవరు గుర్తు పడతారులే అనుకుని,

ఇదొక ప్రయాణం,
ఒక సుదీర్ఘ వాక్యం. 
పాడెక్కినప్పుడే ఫులుస్టాప్,
వాక్యం పూర్తి చెయ్యాలనుంటుంది.
కామా మంచం మీద 
కునికిపాట్లు పడుతుంటుంది.

ఇదొక ప్రయాణం,
జారిపడని కాలుంటుందా???
గాయపడని గుండె ఉంటుందా???
రంకెలేసి గర్జించాలని ఉంటుంది.
సంకెలేసిన గొంతు సకిలింతలతో సరిపెడుతుంది.

కానీ... ఇదొక ప్రయాణం,
ప్రయోగం చేస్తేనే ప్రకాశం,
ప్రయత్నిస్తేనే వికాశం,
మంచుపొగలా మూల్గుతావెందుకు అనుదినం, 
మండే నిప్పులా గుప్పుమనాలి కనీసం ఒక్క క్షణం.
===============================
22.09.2012

చూసిందే లోకమంటే ఎలా???

1.
అది ఒక పల్లె,
కొందరికే ఆలయ ప్రవేశం,
కొందరిదే రచ్చబండ న్యాయస్థానం
కొందరిదే బడిలో చదువు,

మరికొందరు పెళ్ళికి డప్పుకొట్టాలి,
కాళ్ళకు తోలుసెప్పు కుట్టాలి,
సచ్చినోళ్ళకి పాడె కట్టాలి,
కాని ఊరు సివరే కుళ్ళి సావాలి.

అది పల్లె,
ఇక్కడ మానవత్వానికి కాలం చెల్లె

2.
అది ఒక పట్నం
సాధించింది అత్తెసరు మార్కులే
కారుల్లో షికార్లు,
గవర్నమెంటు నౌకరీలు,
అయినా ఇంకా... 
పిల్లల,పిల్లలకీ రిజర్వేషన్లు,

కొందరు మేధావులున్నారు
చేతిలో పట్టాకి ఖర్చు అమ్మ పుస్తెలు,
పస్తులుంటూ దరఖాస్తులు, 
అడుక్కోడానికి అడ్డొచ్చే అగ్రకులం,
ఆత్మహత్యకి గుర్తొచ్చే సంస్కారం,
బతికేస్తుంటారు.. చావుని వెతుక్కుంటూ

అది పట్నం,
తిరిగే రాట్నం

చూసిందే లోకమంటే ఎలా???
====================
01.08.2012

తృప్తి

అద్దం లో నన్ను,నేను చూసుకుంటూ
జాలిపడటం అలవాటైపోయింది.
గడిచిన పది రోజుల్లో ఇది ఆరోసారి 
నా మీద నేను జాలిపడటం

కళ్ళ కింద కాస్త నల్లబడ్డ,
చెంపలపై కాస్త తెల్లబడ్డ,
చర్మం అక్కడక్కడ ముడతలుబడ్డ,
మనిషిని బలంగానే ఉన్నానే!

అయినా పక్కింటి అమ్మాయి పలకరించిన
ప్రతీసారీ "అంకుల్,అక్క ఉందా?"
అని అడుగుతుంది ఎందుకో???
అది విని నా మనసేడుస్తుంది ఎందుకో???
ఎన్ని క్రీములు రాసినా,ఎంత పౌడర్ పూసినా
ఈ కళ్ళ కింద నలుపు పోదెందుకో???
అబద్దం ఆడుతోంది అద్దమా???అమ్మాయా???

అబద్దం ఆడుతోంది అమ్మాయే...
లేకపోతే వాళ్ళమ్మాయి నాతో
"నేను నీకు అమ్మనంట!!!
నీకు అన్నం పెడతానంట"
అంటూ నా అరచేతిని ఆకునిచేసి
ఉత్తుత్తి భోజనం పెడుతుందా???
ఇప్పుడు తృప్తిగా ఉంది
ఫేషన్ షోలో పాల్గొన్నంత తృప్తిగా
==================
Date: 11-07-2012

సౌండుకి షేపొస్తే

బందువల్ల అంతగా పనిలేదేమో,
వింత ఆలోచనొకటొచ్చింది నాకు.
సౌండుకి షేపొస్తే ఎలాగుంటుందోనని,
లేడికి లేచిందే పరుగన్నట్లు,
అనిపించిందే తడవు కళ్లు మూసేసా,
చెవులతో చూద్దామని,
నా నడక సాగుతుంటే, 
చెవులు సౌండుని వేటాడుతున్నాయ్.

శ్రీరంగ,రంగ,రంగ అంటూ
పారవశ్యం పొందే సౌండు,
రాంగు నెంబర్ రవణమ్మ అంటూ
పడుచుదనం పరుగులెత్తే సౌండు,
రింగ,రింగ,రింగ,రింగ అంటూ
గంగవెర్రులెత్తే సౌండు,
రింగా,రింగా రోజెస్ అంటూ
పసిదనం పారాడే సౌండు,
ఇవన్నీ రంగు,రంగుల డ్రెస్సుల్లో
చెవులముందు డాన్సు కడతన్నాయ్.

ఇంకొన్ని ఫ్లూటుగా, చల్లగా,
మరికొన్ని ఫాస్టుబీటుగా,ఘాటుగా,
పలకరిస్తున్నాయ్, చుట్టూరా తిరుగుతూ,
ఇంతలో మరో పెద్ద సౌండు,
ఎగిరిమీదకి దూకిన పులిలా,

కర్ణభేరి పగిలినట్టు అనిపించింది.
భయంతో చెవులుమూసి,కళ్లు తెరిచాను.
సైకిల్ టైరు పంక్చర్ అయిన సౌండు.
భయంతో జడుసుకు చచ్చాను,
భయంతగ్గినా, దడ తగ్గలేదు.

అందుకే గాడిదపని గాడిద,
కుక్కపని కుక్కే చెయాలి అని,
ఎందుకంటారో తెలిసింది.
వైపరీత్యం చొరబడితే,
మిగిలేది వైకల్యమే,
అది పంచేంద్రియమైనా,
ప్రపంచాన్నేలే ప్రేమైనా....
==========================
తేదీ: 21.02.201

నిరాశ నుంచి ఆశ

నిర్విరామంగా చలిస్తూ
చరా,చర సృష్టిని మోస్తూ
క్షమ,సహనాలకి మారురూపుగా
లోకాన్ని లాలించే ధరిత్రి
అప్పుడప్పుడు ఆగ్రహిస్తుంది.
ఆ ప్రకంపనాలు సమగ్ర జీవకోటిని
కలవర పరుస్తుంది,నిలువెల్లా కూల్చేస్తుంది.

లోకమంతా,తన శాఖలతో నింపివేసి
చల్లగాలి,పిల్లగాలిగా తాకే నేస్తం గాలి 
ఆశ్రయించిన ప్రాణికోటిని 
కౌగిలించుకుని ఆదరిస్తుంది.
హఠాత్తుగా కోపగిస్తుంది,
ప్రాణవాయువే విషపూరితమై 
విజృంబిస్తుంది, జీవం పీల్చేస్తుంది.

హరిత వర్ణం,నేలపై కళ్ళాపి చల్లే,
దప్పిక తీర్చి,అక్కున జేర్చుకునే
చిరుజల్లుల వర్షం చిరునవ్వులతో పలకరిస్తుంది.
జగమంతా నిండిన ఆనందం తో పులకిస్తుంది.
ఎప్పుడైనా ఆవేశం కల్గితే ఉప్పెనై ముంచేస్తుంది.

ఆకస్మికంగా ఎదురుపడే ఆప్తుల కోపాలెన్నో
ఖంగున మోగుతూ,నిశ్శబ్దం గా నిష్క్రమిస్తాయి.
విపత్తులు సంభవించాయని విచారం వ్యక్తం చేస్తే
కర్తవ్య విముఖునివైతే మనుగడ ఎలా???
తుళ్ళే కెరటం పై దూకితేనే తీరం చేరేది.
నైరాశ్యం నుంచి ఆశను చేదుకున్నప్పుడే విజయం సిద్ధించేది
================================
Date:26.07.2012

ఆనందం

సృష్టిలో నిర్వచనాల్లేని పదాలున్నాయ్,
కొలమానం లేని ప్రమాణాలున్నాయ్,
అవధుల్లేని అనుభూతులున్నాయ్,
అందులోని ఆనందం ఒకటి.

ఎవడిపిచ్చి వాడికానందం,
అన్నాడొక మహా పిచ్చోడు.
కాని అది పరమ సత్యం.
నిజంగా ఎవడి ఆనందానికి వాడే కర్త.

మునిపంటితో గాటు చేస్తూ,
చనుబాలుని తాగుతుంటే,తల్లి పడే ఆనందం.
తప్పటడుగులేస్తూ తానొస్తుంటే,
వినిపించే చప్పెట్లమోతకి,బిడ్డపడే ఆనందం.
చెమటోడ్చి పెంచిన కొడుకు,
తోడొచ్చి కాసేటప్పుడు,రెక్కలొంగిన తండ్రి పడే ఆనందం.
మనసిచ్చిన లలనామణి,
మురిపిస్తూ చెంతచేరితే,ఆ ప్రియుడి ఆనందం.
పుట్టినరోజుకి,పట్టుచీరతో
అభినందిస్తే,భార్యపడే ఆనందం.

అలుపులేని శోధనతో,
అంతుచిక్కని రహస్యమేదో భేదించిన,శాస్త్రవేత్త ఆనందం.
ఏడాది కష్టం,ఏపుగా పెరిగి,
గాలికి తలలూపుతుంటే,రైతుపడే ఆనందం.
కలెక్టరైన కుర్రోడు,కాళ్ళకు దండంపెట్టి
మీ ఓనమాల భిక్షే అంటే,మాస్టారి ఆనందం.

ఎన్నో ఆనందాలు,ఎన్నెన్నో ఆనందాలు...
ఆనందానికి కొలమానం మరో ఆనందమే.
==========================
Date:14/10/2012

ఏమో?

వడదెబ్బకి,దడపుట్టి పగుళ్లొచ్చిన నేల,
తొలకరి చినుకుల సాంగత్యంతో,
ఆకుపచ్చ కోక,ఆరుబయట ఆరేసింది.

అడుగంటా నీరింకి, శల్యమై,
డొక్కనిండా,పక్కటెముకలు తేలి,
దిక్కులు చూసే ఏరు,
ఆకాశపు ఆశీస్సుల అక్షింతలతో,
సర్రునలేచి జలతాండవం చేస్తోంది.

పండుటాకులు, పక్కనేవున్న ఎండుటాకులు,
దుడుకుగాలి,దూకుడుతో రాలిపోతే,
నగ్నంగా నిలబడ్డ తరుశాఖ,
వసంతం,ప్రశాంతంగా పలకరిస్తే,
పచ్చ జెండా ఎగరేస్తోంది.

బెణికిన కాలు.. కాస్త వనికించిన,
తర్వాత కాస్త విసిగించినా,
కాలమనే ఔషధాన్ని సేవిస్తూ,
క్రమ,క్రమంగా పునఃస్థితికి చేరుకుంది.

నేలపగులుకి, వానచినుకు,
ఏరు ఎండితే, జోరు వాన,
ఆకురాలితే, నవ్య వసంతం,
కాలు బెణికితే, కాల ఔషధం.
ఎక్కడికక్కడే,ఎప్పటికప్పుడే,
ప్రతీ ప్రశ్నకూ, సమాధానం.

మరి గుండె పగిలితే...
ఒక మనసు విరిగితే...
సమాధానం????????
ఒక జీసస్ నెత్తుటిచుక్కా?
ఒక మహాత్ముడి అమృతవాక్కా?
ఏమో?ఏమో??ఏమో???
===========================
Date:12.06.2013

అలక ఆడవారి జన్మహక్కు

నా చూపులు రోడ్డుని కొలుస్తున్నాయ్,
మా మేడ మీదనుంచే...
నిర్మానుష్యం,గ్రీష్మతాపం కదా.
ఇంతలో అవి ఎదురింటి డాబా
పిట్టగోడ మీదకెక్కాయ్.

పేరుకి తగ్గట్టు అది పిట్టగోడే,
అక్కడో పావురం మెడరిక్కించి,
ఆదిక్కు,ఈదిక్కూ చూస్తోంది.
ఆచూపులో నిరీక్షణ,నాచూపు తాకింది.
సహచరుడికై తహ,తహలాడుతున్నట్టుంది.
అప్పుడప్పుడు,బొంగరంలా
ఉన్నచోటే తిరుగుతోంది.
మెడని కరుచుకుంటోంది.
రెక్కలు దులుపుకుంటోంది.
అబ్బో.. నిరీక్షణకి
అసహనం ఎక్కువే అనుకున్నాను.

వేచిచూసిన సహచరుడు
తటాలున చేరుకున్నాడు.
ఆనందంతో ఉప్పొంగి,
అతిశయాన్ని ప్రకటించింది.
అంతలోనే అలక ఆరంభించింది.
కాస్త దూరంజరిగి పెడముఖం పెట్టింది.

సహచర పక్షికి దిక్కుతోచక,
ప్రదక్షిణలతో ప్రసన్నం చేసుకునేందుకు,
ప్రయత్నం మొదలెట్టింది.
అయినా అలక,ఒక కొలిక్కి రాలేదు.
బహుసా ఇదంతా అలవాటే కాబోలు,
విప్పారిన రెక్కలతో విన్నపాలు సమర్పించింది.
దానిముందు సాగిలపడింది.

ఇంకేముంది...అలక దూదిపింజ అయ్యింది.
జంటముక్కుల జాతర మొదలయ్యింది.
జోరు,జోరుగా హోరువానలా మారింది.
వెంటనే కింద గదిలోకి నా ప్రయాణం మొదలయ్యింది.
అవునులే...
నా ముందు చాలా ప్రపంచం,
మా ఇల్లాలికి నేనే ప్రపంచం.

అయినా
అలక ఆడవారి జన్మహక్కు.
అది తీర్చడంలో ఉన్న సుఖం,
అనుభవించాలే తప్ప...
అధిక్షేపించడానికి మనమెవ్వరం.
వాట్ డూయూ సే ...
మై డియర్ కె.కె.
===========================
Date:31.05.2013

ఆ కళ్లలో

నాగుండెలో వేల సితార్
లుషారుగా మోతపెడతాయ్,
అన్ని సితార్ల తంత్రులొకేసారి,
సుధాశృతిలో ఆలపిస్తాయ్.
విసిరేసిన,
నీఒక్క ఓరచూపుకే...

వెలుగునో, వెన్నముద్దనో,
పూవునో,అమృతాన్నో,
మధువునో,మరేదాన్నో
జడిగానో,చిత్తడిగానో కాక,
పొంగిపొర్లే వరదలా,
పూర్ణకల్లోల ఏరులా,
తాండవిస్తోంది మనస్సు,
ముసి నవ్వుల,
నీ కంటి బాసకే...

దారి దొరకక,
నా గళద్వారసీమ చెంత,
రిక్తహస్తాలతో, విముక్తికోసం
పరుగులెడుతోంది నాపాట,
క్షీరసాగరాన మునుగుతూ,
లయ తప్పని,
నీ కనురెప్పల సవ్వడికే...

శీతాచల శిఖరోజ్వల,
హిమపీఠాగ్రమున కెగసి,
శిరమునెత్తి, కరములెత్తి
ప్రార్ధిస్తుంది నా హృదయం,
విల్లు ఎక్కుపెట్టిన,
నీ కనుబొమ్మలు చూస్తే...

ఇన్ని మాటలేల,
ఆ కళ్లు,
అంబరాన దాగున్న పొదరిల్లు.
చూసిన ప్రతిసారి
స్పురిస్తుంది ఎదో మధురానిభూతి,
కాని అది అర్ధంకాని భావగీతి.
=========================
Date:24.04.2013

చీకటి

నవ్వోస్తోందిరా నాకు,
మీ అమాయకత్వాన్ని చూస్తే,
తెల్లారగానే నేనెళ్లిపోతాననుకుంటారు,
నలుపొక్కటే నా రంగు అనుకుంటారు.
పాపం... మీకేం తెలుసు,
వెలుగు దుస్తుల్లో దాగున్నది నేనేనని,
నాలో దాగున్న రంగులు వందలు,వేలని,
పట్టపగలే నా పక్కలో పొర్లే,
పచ్చి వ్యభిచారులెందరో ఉన్నారని,

అసలు నేను లేనిదెక్కడ?
రంగులు మార్చే కండువాల,
ప్రచార ప్రసంగాల గుప్తనిధిలో ఉన్నా,
చట్టం చక్రాలు నడిపే,
నోళ్లు పలికే భాష నాదే,
స్వదేశంలో చోటు చాలక,
విదేశీ బాంకుల్లో నిద్దరౌతున్నా,

దేశాన్ని కొల్లగొట్టే దొంగనాయాళ్లకు,
నల్లకోటు మడతల్లోంచి బెయిల్లుగా మారేది నేనే,
ఆకు పసరుతో పోతేదానికి,
ఆపరేషనంటూ భయపెట్టి,
చిల్లుగుడ్డని కొల్లగొట్టే,
తెల్లకోటు జేబులో సూదిమందుని నేనే,
ఎల్కేజీ చదువులకే ఎకరాలమ్మించే,
కార్పొరేట్ విజ్ఞాన కేంద్రం నేనే,

నేను... నేనే...
చీకటిని నేనే...
పగలే చీకటి,
నీ మాడు పగిలే చీకటి.
=========================
తేదీ: 15.04.2013 

//విజయనామ ఉగాది//

వచ్చేసింది,వచ్చేసింది ఉగాది,
చైత్రరధం పైన,నవచైతన్య పథంలోన,
కుసుమలతా పతాకనెగరేస్తూ,
కుహూ,కుహూ రాగాలు పలికిస్తూ,

పగిలిన కాయలో,
కాస్త బీరు మిగలకుంటుందా,
మసిలాగ,నిసి మూస్తే,
వేగుచుక్క ఊరుకుంటుందా?

చెక్కిటకెక్కిన,కన్నీటి మరకలు చెరిపేయ్,
నెత్తిన చేరిన బరువుని, నలుదుక్కులా విసిరేయ్,
బతుకుబండి,బరువు గొడవ ఇప్పుడెందుకోయ్,
తీరుతున్న కొద్దీ,ఊరే కోర్కెలపై ఊరేగవోయ్,
ఆశల గుర్రమెక్కి హాయిగా సవారిచెయ్.

బుసకొడుతూ వేసవి సై,సై అంటోంది,
నసపెడుతూ చలికాలం బై,బై అంటోంది,
మద్యలో వచ్చగా నిద్దరోతూ,
మరు మజిలీకి ఒక్క ఉదుటన దూకెయ్యాలోయ్.

ఊరికే రాలేదులే,ఈ విజయనామ ఉగాది,
నీ ఆశల సౌధానికిది, చక్కని పునాది.
*****************************
తేదీ: 04.04.2013

నేనే... నీ మనసుని

ఓయ్ మనిషీ!
నిన్నేనోయ్ మనిషీ!
నీలోనే దాక్కున్న నేను పిలుస్తుంటే,
దిక్కులు చూస్తున్నావెందుకు?
గుర్తు పట్టలేదా... నన్ను.

రెక్కలులేకున్నా అంబరాన ఎగిరేది నేనే,
పాదాలు లేకున్నా నేలంతా పరుగులుతీసేది నేనే,
కెరటాల గుర్రమెక్కి,సాగరాన్ని చుట్టేది నేనే,
పర్వతాలెక్కి ప్రకృతిని పలకరించేది నేనే,

నువ్వు పక్కదారి తొక్కబోతే,నీ డొక్కలో పొడిచి
చక్కనైన దారిలో పెట్టేది నేనే,
నువ్వు మంచితనంవైపు మొగ్గుచూపిస్తుంటే,
వంచనవైపు మొగ్గలేయించేది నేనే,
నీకు చుక్కాని నేనే,
నీ భవిష్యత్ చెక్కేది నేనే,

నాకు రూపం లేదు,
నువ్వుచూసే అన్ని రూపాల్లో నేనే
నాకు బరువే లేదు,
నువ్వు మోసే బరువంతా నేనే,
రంగు,రుచి లేదు,
నీక్కనిపించే ప్రకృతి మొత్తం నేనే,
దేవుడికి నిర్వచనం లేనట్లే,
నాకూ నిర్వచనం లేదు.

నువ్వు చేసే మంచి,చెడులకు ప్రతినిధిని నేనే.
మంచి గ్రహించడం,చెడు విసర్జించడం
నీ విజ్ఞత చెయ్యాల్సిన పని.
నన్ను మనస్సు అంటారు.
నిన్ను మనిషి అనిపించుకో...
=====================
తేదీ: 29.03.2013

హెచ్చరిక

నిద్దరోతున్నారా,నాయకోత్తములారా?
బాతాకానీ కొడుతున్నారా?
విదేశాల్లో ఖాతాలోపెన్ జేసి,
డబ్బులు లెక్కెడుతున్నారా?
అలికిడయ్యిందని తెలిసినా, నిద్రలేవని
మీ నిర్లక్ష్యం,మరో మారణఖాండకి సాక్ష్యం.
పూటకో జెండామార్చినా,పేటకో పార్టీపెట్టినా
మిమ్మల్ని కుర్చీమీద కూర్చోబెడుతున్నాం.
నాయకుడ్ని జేసి మిమ్మల్నెన్నుకున్నాం,
నావికుడై మా బ్రతుకు నౌక నడుపుతారని,
కానీ అవుతోంది నేడు భాగ్యనగరం,
మానవ మృగాలకు స్థావరం.

గ్లోవ్స్ తొడుక్కున్న తోడేళ్లు తిరుగుతున్నాయ్,
వాటి పంజాలను గుర్తుపట్టేదెలా?
నడివీదుల్లో అగుపించని మృగసంచారం,
నేలమీద ఎర్రమార్కులు ముద్రిస్తున్నాయ్,
వాటిని కనిపెట్టేదెలా?
మీ ప్రవచనాల సాక్షిగా సమస్తం పవిత్రమే,
కానీ ఇక్కడ నరరక్తవాసనలు గుప్పుమంటున్నాయ్.
దెయ్యాలు,దైవభాష రిహార్సల్స్ చేస్తున్నాయ్.
మీ అనుమతి లేకుండా మీ ఇంట్లోకెవడొస్తాడు.
మీ అధికారులు కలవకుండా మన నగరానికెవడొస్తాడు.
మీ అనునాయులు చేరకుండా మంటలెవ్వడు రేపుతాడు.

డబ్బు,జబ్బుచేసిన చెట్టుని నరికేయ్,
మా కన్నీరు ఉప్పెనై ఉవ్వెత్తున లేవక ముందే,
లంచం తెగులు సోకిన పైరుని పెరికేయ్,
మా సహనం ప్రజ్వలించే దావాగ్నిగా మారకముందే,
నిద్దురమత్తుని వదిలేయ్, మా కోపం హద్దులు దాటకముందే
ఇది హెచ్చరిక.... హెచ్చరిక
=================================
తేది:28.02.2013

మా ఊరి పిన్ కోడ్ మారిపోయింది

ఊరెళుతున్నా, మా ఊరికెళుతున్నా
రెండు పుష్కరాల తర్వాత,
ఊరికే కాదులెండి,
ఊరొదిలెళ్లిన ఇన్నిరోజుల తర్వాత,
నా చిరునామా వెదకడానికి,
నన్ను,నేను కలుసుకోడానికి,

మట్టిరోడ్డు మీదే నడిచినా,
రెండుపక్కలా పచ్చని గొడుగులుండేవి,
వాటిమీద ఊరపిచ్చుగ్గూళ్లు,
అక్కడక్కడ వేళాడే తాళ్లు...అవే ఊడలు,
నడుమొంపులు తిరిగిన చెరువు,
పక్కనే నక్కివున్న చాకిరేవు,

అక్షరాలు దిద్దిన బడి,
పచ్చకోక చుట్టిన వరిచేల మడి,
మేము నాటకమేసిన రాములోరి గుడి,
పక్కూరోళ్లతో ఆడిన కబ్బాడి,
మా హీరో గొప్పంటే,మా హీరో గొప్పంటూ
గిల్లికజ్జాల రచ్చబండ... త్రినాద్ కిళ్లీషాపు,
ఈశ్వర్రావు చేసిన చిరంజీవి క్రాఫు,

పరమేశ్వరి టూరింగుటాకీసులో చూసిన 'లేడీస్ టైలర్
తోటలో కాయలుకోస్తూంటే, చిరిగిన నా కాలర్,
భోగీ ముందురోజు పాతకర్రల దొంగతనం,
జోగీ గాడి మేడమీద చేసిన శివరాతిరి జాగారం,
ఎక్కడుందో...
నా చిరునామా వెతకాలి,
నన్ను,నేను కలుసుకోవాలి.
***************************
ఊరే... మా ఊరే....
నేలతల్లి నోరుతెరిచి చూస్తోంది,
గుక్కెడు నీళ్లతో గొంతు తడుపుకోడానికి,
నా చేతులు జేబులోకి పోయాయి,
రుమాలుతో కళ్లు తుడుచుకోడానికి,
ఊరంతా కాంక్రీటు అస్థిపంజరాలు,
భూ బకాసురులు వదిలెళ్లిన కళేబరాలు.
నా చిరునామా పోయింది,
మా ఊరి పిన్ కోడ్ మారిపోయింది.
======================
తేదీ:04.02.2013

యుద్ధం చేద్దాం

చస్తూ బతకొద్దు ప్రతీక్షణం,
బతకడానికి రోజూ చావాల్సిన పనిలేదు.
బడిపిల్లలం కాదుకదా మనం,
బూచోడున్నాడని జడుసుకు చావడానికి.
ఎవడో కనుబొమ్మ లెక్కుపెట్టాడని,
స్వాభిమాన శిరస్త్రాణం పాదాక్రాంతం చేస్తే ఎలా?

పుట్టుక ఒక్కసారే,చావూ ఒక్కసారే,
ఈ జనన,మరణాల మద్య జీవితం కదనుతొక్కాలి.
చిరిగిన చొక్కాకాదు జీవితం,
కుట్లు వేసుకుంటూ గడిపెయ్యడానికి.
ఆవులుకూడా కొమ్ములెత్తుకునే తిరుగుతాయ్,
కసాయి కత్తి గొంతుకోసేవరకు.
మనకెందుకయ్యా ఇంత భయం,
నిజం నిర్భయంగా చెప్పడానికి.

తప్పెక్కడో... ఈరోజు డిల్లీలో జరిగింది,
రేపు నీ చెల్లే కావొచ్చు,మీ గల్లీలోనే కావొచ్చు,
అందుకే చెబుతున్నాను మిత్రమా...
తప్పు ఎక్కడ జరిగినా తుప్పు వదిలించాలి.
అది ఒక వ్యక్తైనా, ఒక వ్యవస్థైనా.

తిరుగుతున్న ఫాను ఎక్కడ పడుతుందోనని, 
అరగంటకోసారి లైటేసి చూస్తూవుంటే,
అది జాగ్రత్త కాదు, 
జడుపుకత్తితో చేసుకున్న ఆత్మహత్య.

అందరం కాలం విత్తుకి పుట్టిన మొక్కలమే,
కొన్ని కంచెముళ్ళ మొక్కలున్నాయని,
తిరిగి మట్టిపొరల్లోకి వెళతామా???
జనన,మరణాల మద్య స్వచ్చందంగా ఎదగటం మనహక్కు.
బ్రహ్మరాసిన మన తలరాత మీద,
ఎవడో మూర్ఖుడు పిచ్చిగీత గీస్తానంటే
వాడి చేతివేళ్ళని,చీపురుపుల్లల్లా విరిచెయ్యాలిగా...
ఒకడు చంపితే హత్య,
లక్షమంది లక్ష్యంగా చంపితే యుద్ధం.
రండి.... యుద్ధం చేద్దాం.
=============================================
తేదీ: 22.01.2013

భయంకరమైన కామెడీ

అంతటా దురాక్రమణమే,
మద్యతరగతి బతుకుల్లో
ఎక్కడికక్కడే నిజాన్ని తిప్పేస్తున్న,
'నిజం' అని పేరున్న భ్రమవలయం.
ముడులేద్దామంటే ప్రశ్నల కొసలు చేతికందవు.
ఒకవేళ అందినా,చేతులొణికించే వాతావరణం.

అప్పుడప్పుడు మాత్రమే
కొళాయిల పొదుగులు నీళ్ళిస్తాయి,
బిందెల లేగదూడల,
మూతులుతడిపి ఊరిస్తూ.
గంటలకొద్ది,ఊపిరాగిన కరెంటు,
గది గొంతుని పిసికేస్తుంటుంది,చావనివ్వకుండానే.

రోడ్డుపక్కనే నక్కిన కరెంటు స్థంభం,
ఒంగిమరీ లెక్కెడుతుంది విరిగిన వెన్నెముకల్ని.
చాయ్ అమ్మకం జోరుగా సాగుతుంది,
రేషన్షాపుల ముందు, రెండు,మూడు రోజులు మాత్రమే.
నగరం నిండా ఎండమావులే,
ఆశల జలాశయాలు మెరిపిస్తూ.

మద్యతరగతి గడియారం ముళ్ళకంపలో
కాళ్ళు చిక్కుకుపోయి గింజుకుంటుంది కాలం.
సూరీడుక్కూడా చెమటలు పడతాయ్,
అరిగిన ఆ చెప్పులవెంట తిరగలేక,
అయినా ఆశ... ఏదో ఆశ....
చూరుకి వేలాడుతున్న శవంలా.
సృష్టిలో భయంకరమైన కామెడి ఇదే,
మద్యతరగతి బతుకు మహా సుఖం.
******************************
ఓ దేవుడా!!!
పంచభూతాలను సృష్టించిన నువ్వే గొప్పైతే,
ఆటిని అమ్మేస్కుంటున్న మావోళ్ళు ఇంకెంత గొప్ప.
గాలిని గొట్టాల్లో,
నీటిని బాటిల్లో,
నిప్పుని సిలిండరర్లో,
ఆకాశాన్ని ఉపగ్రహాల్లో,
భూమిని గజాల్లెక్కన
==============================
తేదీ: 28.01.2013

మనిషినెలా ఔతాను?

ఎవేవో గీతలమీద, ఎందరివో తలరాతలమీద,
కవితలు రాసిన, పాటలు కూర్చిన
నా చెయ్యి ఎందుకిలా ఒణుకుతోంది?
ఉక్కుముక్కలాంటి గుండెనిబ్బరం
ఎందుకిలా జావగారిపోతోంది?
నిప్పుసెగమీద పెట్టిన వెన్నపూసలా
ఎందుకు నేనిలా కరిగిపోతున్నాను?

ఆకాశంలోని నాన్న దిగొచ్చి,
చెదిరిన జుట్టు నిమరలేదు.
అ,ఆలు దిద్దించిన గురువు,
ఎదుటపడి గుండెకు హత్తుకోలేదు.
అనురాగం వర్షించే భార్య,
ఊరెళ్ళి చాలాకాలం ఉండిపోలేదు.
అయినా ఒణికిపోతున్నాను,
సుడిగాలిలో మావిడాకులా...
***************************
ఇప్పుడిప్పుడే తెలుస్తోంది,
ఈ శీతల వాతావరణం
నన్నెందుకు చుట్టుముట్టిందో...

చుట్టూ చేరిన మానవాకృతుల
తలలమీదనుంచి కనిపించిన ముఖం.
ఒకేసారి వంద చిరునవ్వులని,
అద్దంలో చూపిన ముఖం.
చిరునవ్వులన్ని చంద్రుడికి అరువిచ్చి,
ముభావంగా ముడుచుకున్న ముఖం.
పడ్డప్పుడే, నిబ్బరంగా నిలబడాలని
ఎన్నోసార్లు నాకు చెప్పిన ముఖం.
నిద్రకాని నిద్రలో, నిశ్చలంగా
మధిర మత్తులో,మౌనంగా పలకరించింది.

ఆ పిలుపుకి నేనెవరో నాకు గుర్తుంటే
నేను మనిషినెలా అవుతాను?
అందుకే పాలకేడ్చే పసివాడినయ్యాను.
ఇంటికైతే చెర్చాను కాని,
పగిలిన ఆ గుండెను ఎలా అతకను???
కారణమైన ఆ ఆడదాన్ని ఎలా క్షమించను???
============================================
తేదీ: 18.01.2013

మేఘం-మనిషి

ఆగమేఘాలతో ఒక మేఘం వస్తుంది.
పిసినారి తనంతో ఉన్నదంతా దాచుకొని,
గుడ్లు మిటకరిస్తూ వెళ్ళిపోతుంది.

సూకరాలతో,చేతులూపుతూ
నింపాదిగా మరో మేఘం వస్తుంది.
సానుభూతి సందేశాలతో,
కళ్ళాపిచల్లి కాళ్ళీడ్చుకుంటూ వెళ్ళిపోతుంది.

ఇంకోరకం మేఘం, హుంకరిస్తూ వస్తుంది.
దర్జాగా నడుస్తూ, దర్పాన్ని చూపిస్తుంది.
వాగ్దాన గర్జనలేతప్ప,
మనసు విప్పి ఇచ్చేది శూన్యమే.

ఇంకోరకం మేఘం వస్తుంది.
ఉరిమినట్టే ఉరిమి,
మెరిసినట్టే మరిసి,
కురిసినట్టే కురిసి వెళ్ళిపోతుంది.
నిజానికి అవన్నీ గారడీ చమక్కులే.

నిశ్శబ్ధంగా ఒకమేఘం వస్తుంది.
తన దగ్గరున్న నిధులన్నీ,
అయాచితంగా అర్పిస్తుంది.
నిశ్చల తృప్తితో నిష్క్రమిస్తుంది.

మనుషుల్లోకూడా ఈ మబ్బుల్లాగే రకరకాలు.
గారడీ చూపేవారు కొందరు,
హడావిడి చేసేవారు కొందరు,
శబ్ధం మాత్రమే చేసేవారు కొందరు,
నిశ్శభంగా చూసేవారు కొందరు,
నిస్వార్ధంగా ఉన్నదంతా పంచేవారు కొందరు,
మనకి మార్గదర్శకులు వీరే.
******************************
తేదీ: 15.01.2013