స్వాగతం .....

"మానవతకు హారతి పట్టే మంచి మనుషులందరికీ స్వాగతం..."

Thursday, 31 July 2014

కె.కె.//చాకిరేవు-02//

"ఏరా అబ్బాయ్, పాటలు ఇంటన్నావా? మేడమీద సీకట్లో సైలెంటుగా కూకుంటే సిగిరెట్టు కాలుస్తున్నావేమో అనుకున్నాను. ఇంకా ఆ లెవెలికి ఎదగలేదన్నమాట. అయితే మంచిదే." అన్నాడు బాబాయ్ తాపీగా దగ్గరకొస్తూ...
"ఎప్పుడు చూసినా నామీద డిటిక్టివ్ పనులు తప్ప, వేరే పనిలేదా బాబాయ్ నీకు?" అన్నాడు అబ్బాయ్ చెవిలో ఇయర్ ఫోన్స్ తీసేస్తూ...
"మరి తప్పుద్దేంటి, అన్నయ్య నామీద నమ్మకంతో నిన్ను నాకాడ ఒగ్గీసాడు. అయినా ఒక మడిసికి సరైన టైము ఇదే... బాగుపాడ్డానికైనా, సెడిపోడానికైనా..." అన్నాడు బాబాయ్.
"నువ్వు చెప్తేగాని తెలుసుకోలేని పరిస్థితిలో నేను లేనుగానీ, ఏంటి ఇలా వచ్చావ్?" అన్నాడు అబ్బాయ్.
"పిన్ని వన్నానికి రమ్మంది. నువ్వు దొరబాబువి కదా... ఆడ్ని, ఈడ్ని పంపకూడదంట. అందుకని నన్నే పిలుసుకి రమ్మంది. అమ్మగారి ఆడ్రయ్యేక తప్పుద్దా... అందుకే నువ్వు ఎగస్పార్టీవోడివే అయినా నువ్వొస్తేనేగానీ నాకు కూడెట్టదు కాబట్టి, సచ్చినట్టు వచ్చాను." అన్నాడు బాబాయ్.
"అవునుగానీ ఎప్పుడు చూసినా ఈ నిక్కర్లేసుకుని తిరుగుతావ్, మంచి బట్టలు కొనుక్కోవచ్చుగా? ఇంత సంపాదించావ్. ఏం చేసుకుంటావ్ ఇదంతా. ఇద్దరు ఆడపిల్లలు తప్ప ఎవరూ లేరు కదా. నిన్ను ఈ నిక్కర్లో చూస్తుంటే పొద్దున్నే చెంబు తీసుకెళ్లేవాడు గుర్తొస్తాడు నాకు." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"ఓసోస్ మరీ అంత కలరిచ్చీక, పొట్టి,పొట్టి నిక్కర్లేసుకొని ఆడ,మగా తేడాలేకుండా మీరు బస్సులు,రైళ్లు, ఇమానాలు ఎక్కేస్తే లేదుగానీ... నేను నా ఇంట్లో ఏసుకుంటే తప్పొచ్చిందా? మీరేసుకుంటే పేసనూ, నేనేసుకుంటే మోసనా? అయినా నేను బయటికెళ్లేటప్పుడు పంచి కట్టుకొనే ఎల్తాను. మా అయ్య నాకు అలా సెప్పేడు మరీ." అన్నాడు బాబాయ్.
"సరేలే నీతో ఈ సోది తేలేది కాదుగానీ పద భోజనం చేద్దాం" అని కదిలాడు అబ్బాయ్.
భోజనంచేసి చెయ్యి కడుగుతుంటే అబ్బాయ్ చేతికున్న ఉంగరాన్ని చూసాడు బాబాయ్.
"ఏట్రా అబ్బాయ్, ఈ ఉంగరాలు... ఇంతకుముందెప్పుడూ సూల్లేదు. పచ్చ, నీలం, ముత్యం అబ్బో... ఇయ్యన్నీ ఎందుకు పెట్టావురా?" అన్నాడు బాబాయ్.
"మొన్నొక జోతిష్యుడి దగ్గరకెళ్లాను, ఇప్పుడు నాకు చాలా బాడ్ పీరియడ్ నడుస్తోందంట. ఈ ఎమరాల్డ్ పెట్టుకుంటే పరీక్షల్లో ఫస్ట్ క్లాస్ ఖాయం అని చెప్పాడు. నీలంతో మంచి ఉద్యోగం వస్తుందని చెప్పాడు. రానున్న 5 ఇయర్స్ నేను పట్టిందల్లా బంగారమని చెప్పాడు." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"పైగా మంచి అమ్మాయితో ప్రేమలో పడతాననికూడా చెప్పాడు, దానికి ఈ ముత్యం పెట్టుకోమన్నాడు. అది విన్న దగ్గర్నించి అన్నీ ప్రేమపాటలే వింటున్నాను. ఇంకా గిటార్ ప్రక్టీస్ చెయ్యాలని అనుకుంటున్నాను. గాలిలో తేలిపోతున్నట్టుగా ఉంది బాబాయ్" అన్నాడు కళ్లుమూసి తన్మయంగా...
"నువ్వుకూడా రేపు పంచె కట్టుకుని నాతో వస్తే, నిన్నుకూడా తీసుకెళ్తాను. అప్పుడు నీ గేలానికి ఈ పిత్తపరిగిలు కాకుండా పులస పడే మార్గం చెపుతాడు. ఏమంటావ్?" అన్నాడు అబ్బాయ్.
"నాకు గేలం ఎలగెయ్యాలో, ఏటి పట్టుకోవాలో తెలుసుగానీ... ఇంతకీ ఎంత ముట్టజెప్పావో, కూతంత సెప్పు" అన్నాడు బాబాయ్.
"ఆయన కన్సల్టింగ్ ఫీస్ తీసుకోడు, అంతా ఫ్రీ సర్వీసు. జనాల్ని ఉద్దరించడానికి పుట్టిన మహానుభావుడు. అన్నీ జరిగిన తత్వాత,ఆయనకి ఒక మంచి సన్మానం చెయ్యాలి, ఒక బంగారు కడియం తొడగాలి అని నేను అనుకుంటున్నాను." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"కాకపోతే ఈ రాళ్లు చాలా కాస్టులీ, వాటికోసం 50,116లు తీసుకున్నాడు. అవికూడా ఎవరికో ఇవ్వాలట." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"అదేకదా, ఫ్రీ ఏట్రా బాబూ అని నా బుర్ర బద్దలు కొట్టుకుంటన్నాను. 50యేలు లాగేడన్న మాట. అవునొరేయ్ అబ్బాయ్, ఆడికి ఈ రాళ్లు,రప్పలు గురించి ఇంతబాగా తెలుసుగాదా, మరి ఏదో ఒక రాయెట్టుకుని ఆడే సినీమా యాట్రో, చీప్ మినిష్ట్రో అయిపోవొచ్చుగదా ఎందుకు అవలేదంటావ్?" అన్నాడు బాబాయ్ తాపీగా
"వారు అవతార పురుషులు, వాళ్లకి తుచ్చమైన పదవులమీద మోజు ఉండదు" అన్నాడు అబ్బాయ్ ఆవేశంగా
"ఓహో, మరి ఇల్లు,కారు గట్రా ఏమైనా ఉన్నాయా, మీ అవతార పురుసుడికి?" అడిగాడు బాబాయ్.
"ఓ యెస్, ఆయనకి కారుంది,హోండా సిటీ. ఒక ఫ్లాట్ తీసుకున్నాడు,మొత్తం ఏ.సీ. నాలాంటి వాళ్లకి జ్యోతిష్యం చెప్పడానికి. అంతేకాదు, ఎప్పుడూ ఫ్లైటులోనే వెళ్తూ ఉంటాడు ప్రసంగాలు ఇవ్వడానికి. పెద్ద,పెద్ద వాళ్లంతా ఆయనకోసం అపాయింటుమెంట్ తీసుకుంటారు. నేనుకూడా చాలా ఇనుఫులెన్స్ వాడి ఆయన్ని కలిసాను." అన్నాడు గొప్పగా అబ్బాయ్.
"మరి ఆయనగారికి తుచ్చమైన ఏటిమీద మోజులేనప్పుడు, కార్లు,ఏ.సీలు ఎందుకురా?" అన్నడు బాబాయ్.
"మరి ఇంత ఎండలున్నప్పుడు, ఏ.సీ... ఎక్కడికైనా వెళ్లాలంటే కారు వద్దేంటి?" అన్నాడు అబ్బాయ్.
"అయ్యన్నీ ఎక్కడ్నించి ఒచ్చేయి? నీలాంటి సన్నాసికి ఎదవ కబుర్లు జెప్పి డబ్బులు గుంజి సంపాయించేడు. ఆడికి సుఖాలు గావాలి. అసలు మీలాటి కుర్రకారు... చెయ్యాల్సిన పనొగ్గీసి, పనికిమాలిన తిరుగుళ్లు తిరిగి... సివరాకరికి ఉంగరాలు,బొంగరాలు అని తిరగడం వల్లే ఇలాటి ఎదవలు బతికేస్తన్నారు." అన్నాడు బాబాయ్. అబ్బాయికి చిరాకేసింది.
"అసలు నీకేం తెలుసు ఆయన గురించి, ఆయన ఎంత గొప్పవాడో తెలుసా?" అన్నాడు అబ్బాయ్.
"ఆడిగురించి తెలుసుకోవడానికి పెద్ద డిగ్రీలు సదవాలేట్రా. ఆడో ఎదవ, జనాల ఈక్ పాయింట్ మీద కొట్టి డబ్బులు సంపాయించడం ఆడి వృత్తి. ఇది కలికాలం రా అబ్బాయ్. ఇప్పుడు దేవుడు వేరేగా ఎక్కడోలేడు, నీలోని,నాలోని ఉన్నాడు. ఆడికిచ్చిన డబ్బుల్తో పదిమందికి అన్నమెట్టుంటే నువ్వే ఆళ్లకి దేవుడివి. సేతగానోడే, జాతకాలు అని పరిగెట్టీది." అన్నాడు బాబాయ్.
"అంటే, జాతకాలే లేవంటావా. నవగ్రహాలు, అష్ట దిక్కులు ఇవేమీ లేవంటావా?" అన్నాడు అబ్బాయ్.
"గ్రహాలు 9లేవు, ఎనిమిదే ఉన్నయి. ప్లూటో గెహం కాదని ఆమద్య పేపర్లో వచ్చింది సూల్లేదేట్రా. అయ్యన్నీ ఎప్పుడికీ మారవని ఈల్లంతా పిక్సు అయిపోయాక, అయ్యికూడా మారిపోతున్నా ఈళ్ల బుద్దులు మాత్రం మారలేదు. గెహసారం, గోసారం అని ఎదవ కబుర్లు సెప్పి డబ్బులు సంపాదిస్తన్నారు. ఆల్లకీ తెలుసు, అన్నీ బాగున్నోడు ఆల్లకాడకి రాడని. అందుకే ఒచ్చినోల్లందరికీ నీకు అది బాగోలేదు, ఇది బాగోలేదు అని సెప్తారు. ఓ ఎదవ సామీజి ఆడోల్లతోటి ఈడియోలు దిగాడు. ఇంకోడి ఇంట్లో కోట్లు దొరికేయి, ఒకడు బట్టలేసుకోకుండా కుక్కల్ల వరసలు మర్సిపోయి బతమన్నాడు, ఒకడు నల్లమందు కలిపి పెసాదం పంచుతున్నాడు... ఇలాగ ఎన్నిసార్లు పేపరోల్లు సెప్పినా, టీవీల్లో సూపించినా ఈ పిచ్చి మాత్రం తగ్గట్లేదు. అందుకే నూటపాతిక్కోట్లు జనమున్నా ఈ దేశంలో, 11 మంది ఫుట్టుబాలు ఆడివోల్లు దొరకడంలేదు, పెపంచంలో ఉన్న 100 బెష్టు కంపెనీల్లో ఒక్కటీలేదు, ఒక ఆస్కారు బగుమానం లేదు. సదువులేనోల్లు, అడుక్కుతినీవోల్లు ఇంటికిద్దరేసి, పక్కోడ్ని,అమ్మబాబుల్ని పీక్కు తినేవోల్లు ఈదికి ముగ్గురేసి ఉన్నారు."
"మా నాన్న సెప్పీవోడు, రాములోరు రావనాసురుడ్ని సంపీసాక, మిగిలిన రాక్షస నాకొడుకులందరూ మరి మా పరిస్థితేటి అని అడిగితే... బారద్దేశంలో బాబాజీలై పుట్టండ్రా అని వరమిచ్చాడు. ఆల్లు అలాగేనా రామా,కిష్నా అని బతుకుతారని... కానీ ఆల్ల బుద్దులు మారలేదురా." అన్నాడు బాబాయ్.
అబ్బాయికి ముచ్చెమటలు పోసేసాయి.
"పతోడు అడ్డదార్లో, ఆసనం ఎక్కీడానికే సూస్తున్నారుగానీ... ఉంగరమెడితేనే కింగైపోతే, ఇన్ని బళ్లెందుకు, కాలేజీలెందుకు, ఉద్యోగాలెందుకు?
"గాంధిజి ఏ ఉంగరమెడితే జాతిపిత అయ్యాడు? అల్లూరి ఎన్ని ఉంగరాలెట్టి తెల్లోడ్ని పరిగెత్తించాడు?"
"కాబట్టి అబ్బాయ్, మీ అమ్మనాన్న బొమ్మున్న ఒక లాకెట్టు మెల్లో ఏసుకో... బుర్రెట్టి సదువూ... మాంచి ఉద్యోగం సంపాయించు... అమ్మాయేటి ఆల్ల అమ్మా,బాబు కూడా నీ ఎనకాలొస్తారు. అప్పుడు నీ జాతకం ఆడు,ఈడు కాదు... నేనే సెప్తాను. కింగేటెహె... ఆల్లమ్మ మొగుడైపోతావ్. అంటే సక్కరవర్తి అన్నమాట." అన్నాడు బాబాయ్.
అంతే అబ్బాయి మబ్బు విడిపోయింది. ఉంగరాలని డ్రెస్సింగ్ టేబుల్ డెస్కులో పడేసి స్టడీ రూములో కెళ్లిపోయాడు.

కె.కె.//చాకిరేవు-03//

"ఏరా అబ్బాయ్, ఏటి కత... మాంచి స్పీడుమీద ఉన్నావ్? ఏటో తెగ రాసేస్తున్నావ్?" అన్నాడు బాబాయ్ స్టడీ రూములోకి అడుగుపెడుతూ...
"ఏం లేదు బాబాయ్, చచ్చిపోతున్న తెలుగుని ఎలా బతికించాలా అని మా ఫెండ్సు మొత్తం నిన్న డిస్కస్ చేసాం. దానిగురించే ఏం చేద్దామా... అని ప్లానింగ్ చేస్తున్నాను." అన్నాడు అబ్బాయ్ పుస్తకాన్ని పక్కన పెడుతూ...
"ఏటి తెలుగు సచ్చిపోతుందా? ఆ తెలుగుని బతికిస్తారా? అబ్బో... పెద్ద ఫోగ్రామే..." అన్నాడు బాబాయ్.
"వెటకారాలెందుగ్గానీ, ఇంతకీ విషయం చెప్పు." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"నాదెగ్గిర ఏటుంటాయిరా అబ్బాయ్ ఇసేసాలు. నీ దగ్గిరున్న ఇవరాలే... నేను తెలుసుకునే, తలుసుకునే ఇసేసాలు." అన్నాడు బాబాయ్ నింపాదిగా...
"అవే నన్ను మింగేసే పిశాచాలు." మనసులో అనుకున్నాడు అబ్బాయ్.
"అసలు ఇంతకీ మీకొచ్చిన అబ్జెక్సను ఏటి? తెలుగు సచ్చిపోతుంది అని ఎలా డిసైడింగు సేసారు? ఆ ఇవరాలు కూతంత ఇడమర్సి సెప్పు. నాకూ జెనరల్ నాలెజ్జి కావాలి గదా" అన్నాడు బాబాయ్.
"నీకెప్పుడూ పక్కోడి విషయాలేగా కావల్సింది. ముఖ్యంగా నా పని చెడగొట్టడం నీ పని" అన్నాడు అబ్బాయ్ చిరాగ్గా... మళ్లీ తనే మొదలెడుతూ...

"మూడేళ్ల పిల్లల్నించి కాన్వెంట్ లో పడేసి, తెలుగు మాట్లాడితే కొడతాం అని భయపెడుతున్నారు. అన్నీ టెక్నికల్ స్టడీసు ఇంగ్లీష్ లోనే నేర్పిస్తున్నారు. టీ.వీ. యాంకరింగ్ ఆ వెధవ ఇంగ్లీషులోనే, ఆఫీసుల బయట నోటీసులు, నింపాలనుకున్న ప్రతీ అప్లికేషనూ ఇంగ్లీషులోనే, డాక్టర్ రాసే ప్రిస్క్రిప్షను, చివరికి పలకరింపులుకూడా ఇంగ్లీషులోనే, ఇద్దరూ తెలుగువాళ్లే అయినా వచ్చీ,రాని ఇంగ్లీషులో మాట్లాడతారే తప్ప తెలుగు వాడరే... మరి ఇది తెలుగు చచ్చిపోవడం కాదా?" అని ఆవేశంగా ప్రశ్నించాడు అబ్బాయ్.

"ఓహో... ఈటన్నిటి వల్ల తెలుగు సచ్చిపోతుందన్నమాట, మరి బతికించాలంటే ఏటి సేస్తే బాగుంటాదో... అది కూడా ఏమైనా ప్లానింగు సేసేరా? లేదా?" అన్నాడు బాబాయ్.

"అదే ప్లానింగ్ చేస్తున్నాను. ఇప్పటికే చాలా పాయింట్లు నోట్ చేసి పెట్టాను.
1) చదువులు తెలుగులోనే కొనసాగాలి. అవి ఎంత పెద్ద చదువులైనా సరే...
2) ఇంగ్లీషు న్యూస్ పేపర్లు, ఇంగ్లీషు చానెల్స్ బంద్ చెయ్యాలి. తెలుగువి మాత్రమే చాలు.
3) టీ.వీ.ప్రోగ్రాముల్లో తెలుగు మాత్రమే మాట్లాడాలి.
4) ప్రతీ నోటీసు తెలుగులోనే డిస్-ప్లే చెయ్యాలి.
5) డాక్టర్ల ప్రిస్క్రిప్షన్ తెలుగులోనే రాయాలి.
6) ప్రతీ అప్లికేషన్ తెలుగులోనే ఉండాలి.
7) ముఖ్యంగా ప్రతీవాడు తెలుగులోనే మాట్లాడాలని ఒక చట్టం తేవాలి.
ఇలాంటివి చాలా ఉన్నాయి. బాబాయ్, ఇలాగ కనక చేసామంటే తెలుగు వెలిగిపోదా మన రాష్ట్రమంతా..." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"తెలుగు వెలిగిపోద్ది, రాష్ట్రం తగలడిపోద్ది" అన్నాడు బాబాయ్.
"అదేంటి బాబాయ్, అంత మాటనేసావ్" అన్నాడు ఆశ్చర్యంగా అబ్బాయ్.

"మరింకేట్రా అబ్బాయ్, నా సిన్నప్పుడు ఎవడూ ఊరు దాటేవోడు కాదు. పదో క్లాసు సదివితే... ఆడేదో కలెట్రు అయిపోయినట్టు ఆలమ్మ,బాబూ సంకలు గుద్దీసుకునేవోరు. మరిప్పుడో... ఊర్లేటి, రాష్టాలు కూడా దాటేస్తున్నారు. కొందరైతే దేశాలే దాటెల్లిపోతున్నారు. అప్పుడు ఒక్కడు సంపాయిత్తే, పది మంది తినీవోరు. ఇప్పుడు ఇద్దరు నాలుగు సేతుల్తో సంపాయిత్తే నలుగురు తిండి కష్టంగా గడుస్తుంది. మరింకో దేశమెల్లాక నీ గొడవేటో, ఆడికి... ఆడి బాదేటో నీకు తెలవొద్దేట్రా. వండినదానికి ఇచ్చే డబ్బులుకన్నా, ఆడు ఒడ్డించేదానికే డబ్బులిస్తార్రా అబ్బాయ్. మన వరాలమ్మ ఇడ్లీ కొట్టుకి, పైవ్ స్టార్ ఓటేలుకి తేడా ఏటుండదు... ఆడు అదే మినప్పప్పు, ఉప్పుడు నూక వాడతాడు. కాకపోతే మంచి గుడ్డలేసుకుని, రెండు సెంచాలు ఎట్టి, ఇడ్లీ ఒక ప్లేటులోని... సెట్నీ, సాంబారు సెరో కప్పులోని ఇస్తాడు. అంతే తేడా. కేవలం బాస తెలీక, తెలిసిన ఇసయాల్ని నలుగురికి సెప్పలేక, ఆడెవడో నవ్వుతాడని ఈడు పీలింగు అయిపోయి ఎదుగు,బొదుగులేని జీవితాలు సాలామంది గడుపుతున్నారు. ఇప్పుడిప్పుడే కూతంత ఆలోసన మొదలయ్యింది.ఆడి కాలికి దెబ్బ తగిందనుకో అమ్మా అనే అరుస్తాడు, అప్పుడు తెలుగు మాట్టాడని సెప్పక్కర్లేదు. ఎంచేతంటే బాధ, ఆనందం బయటికి సెప్పాలంటే, దగ్గరోల్లతో పంచుకోవాలంటే మాత్రు బాసే అనువుగా ఉంటదని ఆల్లకీ తెలుసు." అన్నాడు బాబాయ్. మళ్లీ తనే...

"అంతెందుకు ఇప్పుడు నువ్వు సెప్పిన మాటలన్నీ... ఇంగిలీసు లేకుండా మాట్టాడి సూడు, నీగ్గనక అర్దమయితే నాకు సెప్పు. బాసంటే నాటకాల్లో పద్యాల్లాగ మాట్టాడ్డం కాదురా... నువ్వేటి సెప్పాలనుకుంటన్నావో ఎదుటోడికి పూర్తిగా సెప్పగలిగేది బాస. మూడేల్ల గుంటడికి కూడా ఇంగిలీసు నేర్పిస్తన్నారంటే, దానవసరం ఎంతుందో తెలవాలి గదా. హెలిమెట్టు ఎట్టుకోపోతే పైను ఏస్తాం అంటే, ఆల్లకేదో నష్టం అనిగాదు. భయంతోనైనా బతికుంటారని. అందుకే తెలుగు మాట్టాడితే కొడతాం అంటారు. ఎదుటోడు తెలుగోడైనా, ఇంగిలీసు మాట్టాదేది... గొప్పకోసం కాదురా, నాలుగుసార్లు అలా మాట్టాడితే కూతంత అలవాటవుద్ది, తప్పులేవైనా వుంటే ఆడు సరిసేస్తాడని... " అన్నాడు బాబాయ్.

"ఇంజినీరు, డాట్రు, లాయరూ తెలుగులో సదువుకుంటే... అబ్బాయ్, మన సదువులు మనకి తప్ప ఇంకోడికి అర్దం కావు. డాట్రు రాసిన సీటీలో మందులు మనూర్లోనే తయారు సేసుకోవాల్సొస్తాది. అంటే ఆకు పసర వైద్యం లాగన్నమాట." అన్నాడు బాబాయ్. మళ్లీ తనే...
"ఒకప్పుడు పక్కూర్లోవాడు ఉత్తరం రాస్తే, మనూరికి రావడానికి వారం పట్టీది. మరిప్పుడు మన సిన్నపాప ఇక్కడ కంపూటార్లో కొడితే, అక్కడ ఆల్ల పెద్దమ్మ కూతురు బెంగులూర్లో సదివి జవాబిచ్చేత్తంది. కాలం పరిగెత్తీటప్పుడు, మారీటప్పుడు మనల్ని మనం మార్సుకోవాల. టీ.వీల్లో ఎక్కడో జరిగే కిరికెట్టు మాచి, అక్కడెక్కడో జరుగుతున్న యుద్దాలు, డిల్లీలో పెదానమంత్రి మాటలు ఇయన్నీ సూపించీటప్పుడు తెలుగో,తెలుగో అంటే కుదురుద్దేట్రా... ఇయన్నీ కావాలి అన్నప్పుడు మనంకూడా మారాలి. లేదంటే అదుగో ఈదరుగుమీద కూసొని గవ్వలాట, ఈదిసివర కులాయికాడ కుమ్ములాట, సారా సాపుకాడ బూతుపాట తప్పా మనకింకేటి తెల్దు." అన్నాడు బాబాయ్. అబ్బాయ్ ముఖం నల్లగా మారిపోయింది.

"అందుకే పుట్టినూరు మీద ఇష్టమున్న, అక్కడ పాడి,పంట ఉన్న అయ్యన్నీ ఒగ్గీసి ఇలా పట్నం ఒచ్చేను. పిల్లల్ని సదివిస్తన్నాను. మీ నాన్న నువ్వు దూరంగా ఉన్నావని ఎన్నిసార్లో నాకాడ ఏడ్సాడు, అయినా నువ్వు నాలుగు ముక్కలు నేర్సుకోవాలని గుండె రాయిసేసుకున్నాడు. అలాగని ఒగ్గీకుండా మీ పిన్ని పాపలిద్దరికీ తెలుగు రాయడం,సదవడం నేర్పించింది. నువ్వు ముందే నేర్సుకున్నావు. ఇలాగ నేర్సుకోవాల... అప్పుడు తెలుగు సచ్చిపోదురా, నువ్వన్నట్టు ఎలుగుతూనే ఉంటది. తెలంగాణ తెలుగులో కాస్త ఉరుదూ కలుసుద్ది, అక్కడ నిజామోల్లు ఏలేరు కాబట్టి... సీమ తెలుగులో కూతంత అరవం కలుసుద్ది,ఆల్లతో యాపారాలు సేస్తారు కాబట్టి... మనకి కూతంత ఒడ్డి బాస ఒస్తది, ఒడ్డోల్ల ఒడ్డునే ఉన్నాం కాబట్టి... ఇయన్నీ సర్దుకుపోయే ఇసయాలేగానీ, తన్నుకుసచ్చే యవ్వరాలు కాదు. సచ్చిపోతుంది బాస కాదురా అబ్బాయ్, బతకాలన్న ఆశ... మనిసికీ,మనిసికీ మద్య బందం... మనుసుల మద్యే ఉన్నా మనిసి అనేవోడు కనపడతాడనే ఆశ... ఆటిని బతికించండ్రా." అన్నాడు బాబాయ్ ఒణుకుతున్న కంఠంతో
"జంగిల్ అనేది హిందీ పదం, దాన్నిప్పుడు ఇంగిలీసులో వాడుకోవచ్చు అంటన్నారంట... అలాగ పదాలు కలుపుకుంటూపోతే అన్ని బాసలు ఒక్కటేరా అబ్బాయ్." అని అక్కడ్నించీ వెళ్లిపోయాడు బాబాయ్.
ఆలోచనలో పడ్డాడు అబ్బాయ్...
=====================
Date: 12.07.2014

కె.కె.//చాకిరేవు-04//

"బాబాయ్... బాబాయ్..." గట్టిగా పిలుస్తూ వెదుకుతున్నాడు, అబ్బాయ్.
"ఏట్రా అబ్బాయ్, ఎప్పుడూ నేను నిన్ను ఎదికేవోడిని, ఇయ్యాల కొత్తగా నువ్వు నన్ను పిలుస్తున్నావ్, ఏటి కత..." అన్నాడు బాబాయ్.
"నీ కారు కావాలి. చాలా అర్జంటు, వారం రోజులకి కావాలి. మళ్లీ భద్రంగా నీకు తిరిగి తెచ్చిచ్చే పూచి నాది. నువ్వు కాదనడానికి కుదరదు అంతే..." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"ఏటి వారం రోజులకా? మరి నా పరిస్థితేటి ఈ వారం రోజులు, ఆహాః తెలీక అడుగుతున్నాను, నేను మన ఆపీసుకి ఎలాగెల్లాల అని..." అన్నాడూ బాబాయ్.
"ఇంట్లో ఇంకో కారుంది కదా, అది నువ్వు తీసుకెళ్లు. పిన్నికి ఆల్రెడీ నేను చెప్పేసాను, పిన్నికి ఏదైనా అవసరమైతే నీకు ఫోన్ చేస్తానని చెప్పింది." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"ఓహో, ఆ ఏర్ఫాటుకూడా చేసేసావన్నమాట. సెబాసు... నీలో నాకు నచ్చేది ఈ స్పీడేరా అబ్బాయ్, ఇంతకీ అంత అర్జంటుగా, వారం రోజులకి కారెందుకో?" ప్రశ్నించాడు బాబాయ్.
"మా ఫ్రెండ్సు అందరూ కలిసి దక్షిణ భారత పుణ్యక్షేత్రాలు మొత్తం ఒక ట్రిప్ వేద్దామని డిసైడ్ చేసాం. రెండు కార్లు సెట్ అయ్యాయి, ఇంకో కారుంటే సరిపోతుంది. కారు హైర్ చేస్తే చాలా డబ్బులు అవుతున్నాయి. మళ్లా అక్కడ హుండీలో డబ్బులు వెయ్యాలి, మొక్కులు తీర్చాలి. అలాగని బస్సు/ట్రైను అంటే టైం సరిపోవడం లేదు. అందుకే మన కారు తెస్తానని మాట ఇచ్చేసాను. తప్పదు మరి" అన్నాడు అబ్బాయ్.
"పైగా స్పెషల్ దర్శనాలు, హోటల్ స్టే ఇవన్నీ కూడా కలిపితే బడ్జెట్ బాగా పెరిగి పోతోంది. అందుకే మన కారు ఉంటే కొంత కలిసి వస్తుంది. ఈ వారం రోజులు కాలేజీ సెలవులు ఇలా ఓ పుణ్య కార్యానికి వాడితే బాగుంటుందని..." అన్నాడు అబ్బాయ్ కొనసాగింపుగా
"ఓహో, తలకెంత పడతుందో?" అడిగాడు బాబాయ్.
"ఏం?" అన్నాడు అబ్బాయ్.
"ఏం లేదురా నేను కూడా ఒస్తే బాగుంటాదేమో అని..." అన్నాడు బాబాయ్.
"అమ్మో... కారివ్వాకపోయినా పర్వాలేదు ఆనీ, నువ్వు మాత్రం రావొద్దు" అన్నాడు అబ్బాయ్ ఉలిక్కిపడుతూ
"సర్లే రానుగానీ, ఒక అగ్జాయింపుకి పనికొస్తది కదా... అందుకని, తలకేమాత్రం" మళ్లీ అడిగాడు బాబాయ్.
"ఆ.. ఎంత, యాభై నుంచి అరవై అనుకుంటున్నాం" అన్నాడు అబ్బాయ్.
"ఏటి వందలా..." అన్నాడు బాబాయ్.
"కాదు... ఒకట్లు" అన్నడు వెటకారంగా అబ్బాయ్.
"అమ్మబాబోయ్,వేలా... "అని ఆశ్చర్యపోయాడు బాబాయ్.
"మరీ... స్పెషల్ దర్శనానికి టికెట్లు, అక్కడ ఏ.సీ.లాడ్జులు, ఇప్పుడంతా వేలల్లోనే... లేదంటే జీవితం మొత్తం లైన్లో నిలబడ్డం తోనే అయిపోతుంది." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"నువ్వన్నది నిజమేరా అబ్బాయ్, దేవుడుకూడా మాసెడ్డ తెలివైనోడు, డబ్బున్నోడికే డబ్బులిస్తాడు, డబ్బున్నోడికే దర్శనం ఇస్తాడు." అన్నాడు బాబాయ్.
"నిజమే బాబాయ్, పాపం జనరల్ టికెట్లు కొన్నవాళ్లు అంతసేపు లైన్లో ఎలా నిలబడతారో?" అని విచారం వ్యక్తం చేసాడు అబ్బాయ్.
"ఆ పాపం ఆళ్లది కాదురా అబ్బాయ్, ఈ గవర్నమెంటోళ్లది. దొరికిన సోట దొరికినట్టు దండుకోవడం అలవాటైపోయింది. ఈ పిచ్చి జనం తలలూపడం అలవాటుజేసుకున్నారు." అన్నాడు బాబాయ్.
"అంటే, ఈ టికెట్లు పెట్టడం తప్పంటావా? అదే లేకపోతే ఆలయం డెవలప్మెంట్, స్టాఫ్ జీతాలు, ప్రసాదాలు, మిగిలిన సదుపాయాలు ఇవన్నీ ఎలా?" అని సూటిగా ప్రశ్నించాడు అబ్బాయ్.

"అయ్యన్నీ అవసరమే అయినా... న్యాయం ముందు, దేవుడి ముందు అందరూ సమానమే అని బాపూజి సెప్పేడు. అది కరట్టే అని సాలామంది పెద్దోల్లూ సెప్పేరు... అయినా ఈల్ల ఇష్టారాజ్యానికి డబ్బులు దోసేత్తున్నారు. ఉండీలో ఏసిన లచ్చల్లచ్చల డబ్బులు ఏటవుతున్నాయో ఒక్క నాకొడుకు సెప్పడు. తిరపతి దేవస్థానం చైర్మన్ గిరీకి పతీవోడు ఎగబడతాడు, మిగిలిన సోట కిమ్మనరు. ఎంచేత... అక్కడ కలెక్సన్ ఎక్కువ. ఇయ్యన్నీ సూసే... ఆ దేవుడిక్కూడా సిర్రెత్తుకొచ్చి వానలు లేకుండా, కూడు గుడ్డా దొరక్కుండా దురద కట్టించేస్తున్నాడు. సిమ్మాద్రి అప్పన్న అయినా, తిరపతి ఎంకన్న అయినా, యాదగిరి నర్సిమ్ముడైనా, బద్రాద్రి రాములోరు అన్నా, అందరూ ఇష్ణుమూర్తి అవతారాలే... అయినా ఈ ఎర్రి జనాలకి అర్ధం కాదు. ఒకసోటే ఎగబడతారు. అసలు దేవుడు ఎక్కడ లేడురా, తిరపతిలోనే దేవుడుంటే... మరి మన ఈది సివర రామాలయంకాడికి ఎందుకెల్లాలి? అక్కడికెల్లి కూడా దన్నం ఎట్టుకుంటే మనసు పెసాంతం గా ఉంటదా, లేదా. కానీ... అబ్బే, మనం ఇంటామేటి? దేవుడితో బేరం ఆడతాము. సామీ నాకు ఈ సారాపాట ఒచ్చిందంటే నీకు ఓ లచ్చ ఇచ్చుకుంటాను అనీ... ఇంకోడు నేను పరిచ్చ పాస్ అయిపోతే బొచ్చు ఇచ్చుకుంటాను అని... మొదటోడు ఐదువేలెట్టి స్పెసల్ టిక్కెట్టు కొంటాడు, రెండోవోడు ఐదు రుపాయలెట్టి జనరల్ టిక్కెట్టు కొంటాడు. ఒకడికి గర్భగుడి దర్సనం, ఇంకోడికి దూరన్నుంచే దర్సనం. డబ్బుల్తో అన్నీ మారిపోతున్నాయి, పెసాదం సైజుతో సహా... " అన్నాడు బాబాయ్.

" తప్పు ఆల్లది కూడా కాదురోయ్, డిమాండు అలా సేయిస్తది. కిరికెట్టు ఆడేవోల్లు డబ్బులు తీసుకుని ఓడిపోతున్నారు అని టీ.వీలో వంద సార్లు సెప్పినా, ఆట మొదలవడం పాపం... స్కూల్లు, ఆపీసులు మానీసి మరీ సూస్తారు. ఒక్కపాలి మేము ఇంక కిరికెట్టు సూడం... అని జనమంతా ఒక్క మాటంటే ఆల్లు అడుక్కు తిని పోతారు. అలాగే ఒకే రకం దర్సనం, ముసిలి ముతకా లేదా సెయ్యి, కాలు లేనోల్లకి మాత్రమే వేరే దర్సనం ఉండాలి. లేదా మేము రాము అని జనరల్ టికెట్టు జనాలంతా బీస్మించుకుని కూసున్నారనుకో... మొత్తం పద్దతి అంతా లైన్లోకి ఒచ్చేస్తది. అందుకే నేను జనాల్లేని టైములో, డిమాండు లేని గుడికెల్లి దన్నం ఎట్టుకొస్తాను. ఈ మద్య ఏ.సీ. గుళ్లుకూడా కడతన్నారు. డబ్బుల్తో దొరికే భక్తిని ఏమంటారో ఈ పిచ్చి పెజానీకమే సెప్పాలి. పెతీ ఆదివారం మీ పిన్ని పులిహారో, గార్లో, సక్కెర పొంగలో ... ఏదో ఒకటి సేస్తది. ఓ 20 మందికి ఆల్లు సాలు అనేవరకూ, నేను ఆకులో వడ్డిస్తాను. ఇందులో నాకొచ్చిన సుఖం, ఏ కొండెక్కినా రాలేదురా అబ్బాయ్. అయినా కారే గదా కావల్సింది, తీసికెల్లు... కానీ నువ్వెల్తంది గుడిక్కాదురోయ్, నువ్వెల్తంది పిక్నికి... సెయ్యి గుండెమీదెట్టి ఆలో సించు... నీకే తెలిసిపోద్ది." అని వెళ్లిపోయాడు బాబాయ్.
==========================
Date: 20.07.2014

చిన్ననాటి ముచ్చట్లు - గజల్

ఎలా మరిచిపోనూ, చిన్ననాటి ముచ్చట్లు
ఎదను మోగుతుంటే, ఆ జ్ఞాపకాల చప్పెట్లు
.......
చెరుకుమడిని దాటుకుంటూ, బడికి ఉరకలేస్తుంటే
మువ్వలసడి వినిపిస్తూ, సాగిన ఆ జోడెడ్లు
.........
జడివానలో చిందులేసి,కేరింతలు కొడుతుంటే
తుమ్ములతో ఆవిరికై, దూరిన ఆ దుప్పట్లు
..........
రాజుగారి తోటల్లో, మావిళ్లని కోస్తుంటే
తోటమాలి అదిరింపుకి, పరిగెత్తిన ఇక్కట్లు
.......
చదువులన్ని ఎగవేసి, బ్యాటుతో ఆటకెడితే
చింతకర్ర సాక్షిగా, నాన్నేసిన చీవాట్లు
.......
ఏటిలోన ఈతలతో, వేసవి తాగేస్తుంటే
మితృని మరణంతో, కమ్ముకున్న చీకట్లు
.......
కాలమెంత కఠినమో, క్షణమైనా ఆగదు
దాటక తప్పదులే, "కోదండ" ఈ మెట్లు
============================
Date: 23/07/2014

కె.కె.//చాకిరేవు-05//

"ఏట్రా అబ్బాయ్, ఇయ్యాల కాలేజీకాడ ఏదో గలాటా అయ్యిందట" అడిగాడు బాబాయ్ రాగిచెంబు నీళ్లు తాగుతూ...
"ఏంటి అప్పుడే నీదాక వచ్చేసిందా మెసేజ్" అన్నాడు అబ్బాయ్ తాగేసిన పాలగ్లాసు పక్కన పెడుతూ
"మనకి ఏరే పనేముందిరా, నలుగురి మంచీ,సెడ్డా కనుక్కోడం తప్పా... ఇంతకీ ఎవరా అబ్బాయి? ఏటా కత?" అడిగాడు బాబాయ్.
"అతను మా సీనియర్...పేరు సూర్యనారాయణ శర్మ, చాలా బాగా చదువుతాడు. కాలేజీ ఫస్ట్ వచ్చాడు, చదువంటే మహా పిచ్చి... వారాలు చేస్తూ చదువుకున్నాడు. రెండు సంవత్సరాలనుంచీ కాలేజీ హాస్టల్లోనే కొంతమంది జూనియర్సుతో కలిసి ఉంటున్నాడు, వాళ్లకి ఫ్రీగా పాఠాలు చెబుతూ... సాయంత్రం వేళ ట్యూషన్లు చెబుతూ... మిగిలిన టైమంతా ఉద్యోగాలకి ప్రిపేర్ అవుతుంటాడు. ఈ రెండేళ్లలో సుమారు 7 గవర్నమెంటు ఉద్యోగాలు చేతికి వచ్చినట్టే వచ్చి పోయాయి, స్వంత బిసినెస్ కోసం ప్రయత్నించి అందులోను ఫెయిల్ అయ్యాడు. దానిముందు పీ.జీ. చదవడానికి స్కాలర్ షిప్పుకోసం ప్రయత్నిస్తే అక్కడా చుక్కెదురయ్యింది. అందుకే ఒక సూసైడ్ లెటర్ రాసి హాస్టల్ మేడమీదనుంచి దూకేసాడు. ఆ లెటర్లో రాసిన ఒక ముఖ్యమైన మాట... దేవుడా, కులాన్ని చూసి ఉద్యోగాన్ని, చదువుల్ని ఇచ్చే నా దేశాన్ని ప్రతిభని గుర్తించే దేశంగా ఎదిగేలా ఆశీర్వదించు అని రాసాడు. గవర్నమెంటు ఉద్యోగిగా పనిచేసి,నిజాయితీకి కొందరికైనా ఒక ఉదాహరణగా మిగలాలని చాలా కలలు కన్నాడు. అర్ధాంతరంగా బతుకు ముగించేసాడు." అని చెప్పాడు అబ్బయ్ నిట్టూరుస్తూ...
"మరి, ఆ కుర్రోడి తరుపు మడుసులకి కబురు అందించేరా?" అడిగాడు బాబాయ్...
"అతనికున్నది ఒక్క అమ్మ మాత్రమే, ఉద్యోగం వచ్చాక ఆవిడ్ని తీసుకు రావాలనుకున్నాడు. కానీ ఆవిడకూడా ఈమద్యే అనారోగ్యంతో కళ్లు మూసింది. ఒక రకంగా అతని ఆత్మహత్యకి అది కూడా ఒక కారణం. ప్రస్థుతానికి నాకు తెలిసి అతనికెవరూ లేరు." అన్నాడు అబ్బాయ్.

"అమ్మమ్మామ్మా... ఈ రిజర్వసన్ లెట్టి ఇలాటి ఎందరో సూరీడ్లకి గ్రహనం పట్టించేస్తన్నారు. నువ్వొక్క మాట నాకు సెప్పుంటే మనం సదివించేవోల్లం కదరా..." అని బాధపడ్డాడు బాబాయ్.

"నాకూ ఈ వివరాలన్నీ, ఇవ్వాళే తెలిసాయి బాబాయ్. అయినా రిజర్వేషన్స్ వల్లే అంటే ఎలా... వెనకబడినవాళ్లు ఎదగాలి అని ప్రభుత్వం ఇవన్నీ అమలు చేస్తోంది. ఇలాంటివాళ్లు ఎవరో,ఎక్కడో ఉంటారు. దానికోసం సిస్టం తప్పంటే ఎలా?" అన్నాడు అబ్బాయ్.

"మరేట్రా అబ్బాయ్, ఒక్క ఇసయం అడుగుతాను సెప్పు... సొతంత్రం వచ్చి 67 ఏళ్లు దాటింది, ఈ రిజర్వేసన్లకి 63 ఏల్లు దాటింది. ఇంకెన్నాల్లు ఇలా గడిత్తే ఆల్లు ముందుకొస్తారు? మనకీ బీ.సీ. రిజర్వేసను ఉంది. నీకుగానీ, మన పాపలకి గానీ ఏటి తక్కువ? మీకెందుకు రిజర్వేసన్లు? ఇలాటోల్లు ఎంతమంది ఉన్నారు? పదోక్లాసు పదిసార్లు డింకీ కొట్టి తర్వాత ప్యాసు అయ్యి, తర్వాత ఏవో పరిక్సలు అలాగే పేసయ్యి, ఆడు స్కూల్ టీచరైతే... ఆడేం పాటాలు సెబుతాడు? ఇల్లేటి వింటారు?" అన్నాడు బాబాయ్.

"అందుకనీ... ఇప్పుడిప్పుడే కాస్త చదువు విజ్ఞానం సంపాదిస్తున్నవాళ్లు, ఈ తెలివైన వాళ్లతో పోటీ పడగలరా? అందుకే రిజర్వేషన్సు ఉన్నవి. ఈ విషయం తెలుసుకోవాలి బాబాయ్." అన్నాడు అబ్బాయ్.

"అబ్బాయ్, ఇదే మన దేశ దౌర్భాగ్యం, అక్కులకోసం మాట్లాడే ఏ ఎదవా బాద్యతలకోసం మాట్లాడ్డు. ఇంట్లో బాత్ రూముని పదిసార్లు పినైలేసి మరీ కడుగుతారు, అదే రైలుబోగీలో మనం చేసిన పెంట ఎనకొచ్చినోడు శుబ్రం సేసుకుంటాడులే అని ఒదిలేస్తారు. మనకి రిజర్వసన్లు కావాలి, స్కాలర్ సిప్పులు కావాలి, తెల్ల కార్డులు కావాలి... అన్నీ కావాలి, ఈటన్నిటికోసం పోరాట సేస్తాం. కానీ ఒకసారి మనకి ఎదిగే అవకాశం దొరికి బాగుపడ్డాక, ఇంక నా కుటుంబానికి ఇయ్యన్నీ అక్కర్లేదు అని సెప్పడానికి నోరు రాదు. 50శాతం ఈ రిజర్వేసన్లలో పోతే, మిగతా 50శాతానికి ఒకట్లో పదో ఒంతు మార్కు కోసం కొట్టుకు సస్తున్నారు. 90 మార్కులొచ్చినోడు, 40 మార్కులొచ్చినోడు కలిసి సదువుతున్నారు. 80 ఒచ్చినోడు ఏ ఇల్లు తాకట్టెట్టో ప్రైవేటుగా సదువుతాడు, అది లేనోడు ఏ సిన్న ఉజ్జోగానికో పోతాడు. ఎనకబడినోడిని బాగుసెయ్యాలంటే పద్దతి ఇది కాదురా అబ్బాయ్, అసలు నిజానికి ఎనకబడినోడు, ఎదిగినోడు అన్నది ఈ కులాల వారీగా కాదురా సూడాల్సింది. నిజానికి మూడే కులాలు ఉన్నాయి, ధనవంతుడు, మద్యతరగతోడు, పేదోడు. ఆటి పెకారమే ఏ పదకాలైనా, రిజర్వసన్లైనా అమలు జరగాల. లేదంటే మరో 100 ఏల్లు గడిసినా అబివృద్ది సెందుతున్న దేశమేగానీ, సెందిన దేశం గా మారదు. పెపంచంలో సాలా దేశాలు బట్టల బదులు ఆకులు సుట్టుకున్నప్పుడే, ఇక్కడ పట్టుసీరలు నేసేరు. అలాటిది ఈ దేశంలో ఎంతోమంది గోసీ గుడ్డతోనే అడుక్కు తింటన్నారు. దుబాయి సేకు వాడీసిన కొత్త,కొత్త టీ.వీలు మెసీన్లు మోడల్లు పదేల్ల తర్వాతగానీ ఇక్కడ కనబడవు. తెలివైనోల్లు పక్కదేశాలు పోతారు. మనం ఇదిగో,ఇలాగ ఓట్లుకోసం, నోట్లుకోసం ఇలా జాతిగొంతు కోసే రాజకీయ నాయకులకి జేజేలు కొట్టేస్తూ దేశం గొంతు నొక్కేద్దాం." అని బాబాయ్ అక్కడినుంచి వెళ్లిపోయాడు.

గుప్పెడు మల్లెలు-78

1.
ఎదుటివాడు శతృవనా,సైనికుడి యుద్ధం, 
కాదు...వెనకున్నది మనవాడని,
చాలా సార్లు మనమూ అంతే.
2.
ఆడి చావుకి నువ్వెళ్లావని,
నీ చావుకి ఆడు రావడం కుదురుద్దా?
లైఫ్ అంటే వ్యాపారం కాదురోయ్.
3.
చేసిన పనే చేస్తూ,
కొత్త రిసల్టు కావాలంటే ఎట్టా?
కల నిజమవ్వాలంటే, కృషి చెయ్యాలోయ్
4.
చూపుడు వేలెత్తేముందు,
కడుక్కో ఒకసారి నీ చేయి,
మురికిలేని చేతులు లేవోయ్
5.
జీవితం ఒక నాటకరంగం,
దేవుడికి బోరుకొడితే,
ఆ పాత్రకి చావే... కొత్తగా బతుకు.
6.
ప్రతీపనీ,రేపు చేద్దామంటే ఎలా?
జాగ్రత్తరా నాన్నా...
ఎల్లుండకి అస్సలు పనే ఉండదు.
7.
బతుకు సుఖం,చావు శాంతి
ప్రతీవాడి నొప్పీ...
ఈ మద్యలో ప్రయాణమే.
8.
దేవుడ్ని పళ్లిమ్మంటే,
నిమ్మ పళ్లిచ్చాడని,
పక్కోడి కంట్లో పిండేస్తే ఎట్టా?
9.
మనఖర్మేంటంటే... సైన్సు మహావేగం,
అది అందుకోలేని సమాజం,
అందుకేనోయ్, చాలాచోట్ల అంధకారం.
10.
ఒక్కోసారి ప్రశ్నలే కష్టం,
సమాధానాల కంటే...
మూడక్షరాలతో పోద్ది, "తెలీదు" అంటే
========================
Date: 30.07.2014

Monday, 7 July 2014

ఇల్లాలు-గజల్

పూవు పూసినప్పుడేలే తావికి ధరహాసం,
ఇల్లాలు వచ్చినప్పుడే, జీవితాన మధుమాసం

ఎగుడు,దిగుడు రహదారిది, ఎదగాయా లెన్నెన్నో,
ఓదార్పు కోరినప్పుడే, తానేగా తొలిస్నేహం

గెలుపు పిలుపు, తలుపు తడితే పులకింతే ప్రతినిమిషం
తాను ఇంటి బరువులాగితే, తిరిగెను నీమీసం

లోకమెంత పెద్దదైనా, నీవేలే తనలోకం,
అలిగిన ఆ చూపులెప్పుడూ, వెదుకును నీకోసం

నీకొచ్చిన చలిజ్వరం,తనకాయే ఉపవాసం
మాయలేని పిచ్చిమనసునీ, చెయ్యకోయి పరిహాసం

మూడుముళ్ల కెంత బలం, అనుకున్నా "కోదండా"
ఆడవారి సహనంతోనే, శోభించె ఈదేశం
===============================
Date: 07.07.2014