గుప్పెడు మల్లెలు - 81

1.
రుద్దిన ప్రతీసారీ,
నొప్పని ఏడిస్తే... మెరుగు ఎలా?
మణి కైనా... మనకైనా...
2.
మనిషెంత ఎదిగితే,
దాక్కునే ప్రదేశం అంత తగ్గిపోతుంది,
అందుకేనేమో... మానేసారు చాలామంది.
3.
ఓడ భద్రమే... ఒడ్డునుంటే,
అక్కడే ఉంటే....
నవ్విపోరా... దాన్ని ఓడ అంటే
4.
ఒక్క గెలుపొస్తే ఆపేస్తామా,
ఒక్క ఓటమికే మానేస్తామా,
ఏది, ఏమైనా... ఆడక చస్తామా
5.
నిన్ను,నువ్వు వెతుక్కోవడమో,
కనుక్కోవడమో కాదు జీవితం,
అది...నిన్ను,నువ్వు సృష్టించుకోవడం.
6.
ఒక తలుపు మూసుకుపోతే,
వేరేది తెరిచే ఉంటుంది,
మనమే... మూసిన దగ్గరే ఉండిపోతుంటాం.
7.
హర్రర్ సినిమా చూసాక,
మిర్రర్ చూసినా పుడుతుందోయ్ భయం,
కానీ...ప్రతీ సినిమాలో దేవుడిదేనోయ్ జయం.
8.
ప్రతీవాడు కళాకారుడే,
గీసేస్తుంటాడు, ఊహాచిత్రాలు,
అవున్లే...విజ్ఞానికేగానీ, ఊహలకేవీ హద్దులు
9.
సుఖంగా బతకాలంటే ...
కన్ఫ్యూజనొద్దు,కనిపించినవన్నీ అద్భుతమనుకో...
లేదా... అద్భుతమన్నది అస్సలు లేదనుకో
10.
అమాయకత్వంలో అందం,
పిచ్చిలో తత్వం దాగుంటాయ్...అందుకే...
లోకాన్ని వాటికి నచ్చినట్టు చూస్తుంటాయ్.
==================================
Date: 28.12.2014

చాకిరేవు-09

"బాబాయ్, ఓ రెండు,మూడు ఫేమిలీలు కలిసి అలా ఏదైనా పిక్నిక్ వెళ్లొద్దాం. చాలా బోరు కొడుతోంది. ఎప్పుడూ అవే కాలేజీ గోడలు, అవే లెక్చరర్ ఫేసులు, అవే సినిమాలు... బోర్... చాలా బోర్..." అన్నాడు అబ్బాయ్ స్నానం చేసివస్తూ...
"మన ఇంటి సుట్టుపక్కల ఎవరైనా అమ్మాయిని గిల్లేవేట్రా... పిక్నిక్కులు గట్రా అంటన్నావ్" అన్నాడు బాబాయ్ చదువుతున్న పేపరు మూసేస్తూ...
"ఛా... ఛా... ఈ మొహాల్న.... మన రేంజే వేరు బాబాయ్. అయినా నేనేం చెప్పినా అందులో ఎప్పుడూ తప్పులెతుకుతావేంటి నువ్వు." అన్నాడు అబ్బాయ్ అలిగినట్టు ఫేస్ పెడుతూ...
"ఏం లేదులే, సటుక్కున అంత మంచి ఆలోసన ఒచ్చింది కదా, దానెనకాల ఏదైనా కుట్రాలోసన ఉందా... అని సిన్న రాయి ఇసిరేను అంతే... ఇంతకీ ఎక్కడెకెల్తే బాగుంటదంటావ్?" ఆశక్తిగా అడిగాడు బాబాయ్.
"అబ్బా... ఇవ్వాళ వర్షం పడుతుంది. మొదటిసారి నువ్వు నా ఆలోచన మంచిది అని సర్టిఫికేట్ ఇచ్చినందుకు చాలా హేప్పీసు... సింలా, ఊటీ, డార్జిలింగ్ ఇందులో ఏదైనా ప్లేసుకి వెళదాము." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"ఒరేయ్, అంతంత దూరాలు ఇప్పుడు అవసరమేట్రా?" అన్నాడు బాబాయ్.
"మనింటెనకాల ఎర్ర చెరువు దగ్గర కాసేపు కూర్చొని ఒచ్చేద్దాం... సరేనా... " అన్నాడు అబ్బాయ్ వెటకారంగా
"మరీ అంత ఎకసెకాలు అక్కర్లేదు లేవోయ్. ఇప్పుడు పరీక్సలు గట్రా ఉంటాయి అంటారేమో అని. అందరూ ఇంజనీరింగ్ సదివే కుర్రోల్లే కదా... నీకు,నాకూ అంటే పనీ,పాటా లేదు కాబట్టి ఏ ఊరు అన్నా లగెత్తుకు ఎలిపోతాం." అన్నాడు బాబాయ్.
"అవునవును, అందరూ ఇంజనీర్లే... ఈ ఇంజనీరింగ్ అంటే అంత పిచ్చి ఎందుకో అర్ధం కాలేదు. పుట్టడం పాపం కొడుకైతే ఇంజనీరు, కూతురైతే డాక్టర్... మిగిలినవి ఉద్యోగాలు కాదు మరి. అందుకే "త్రీ ఈడియట్స్" సినిమాలో వాయించి పడేసాడు అమీర్ ఖాన్." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"ఆడి మొహం, ఆడికేటి తెలుసురా. ఎవడికైనా సలహా జెప్పడం అంత సులభం మరొకటి లేదు. సలహా చెప్పినంత ఈజీ కాదు, బతుకు బండి లాగడం అంటే..." అన్నాడు బాబాయ్ తాపీగా...
"అంటే, ఆ సినిమాలో చెప్పినదంతా తప్పే అంటావా? ఆ సినిమాకి ఎన్ని అవార్డులు, రివార్డులు వచ్చాయో తెలుసా? అయినా నీకు హిందీ అర్ధం అవ్వక అలా మాట్లాడుతున్నావ్?" అన్నాడు అబ్బాయ్.
"అబ్బాయ్, సినీమా అర్ధం అవ్వాలంటే బాస రావాలి అన్నది నిజమే అయినా, పూర్తిగా తెలవక పోయినా ఇసయం ఏటో తెలిసిపోద్ది. అయినా అది తెలుగులో కొడా నేను సూసాను. సినీమాలో సెప్పిందంతా నేను తప్పనడం లేదురా, కానీ అందులో సెప్పిందానికి బతుకులో జరుగుతున్నదానికి సాలా తేడా ఉంది." అన్నాడు బాబాయ్.
"ఏమిటో మాకు అర్ధం అవ్వని ఆ ఇసయం." అన్నాడు అబ్బాయ్, బాబాయ్ భాషలోనే...
"పిచ్చోడా, మన సమాజంలో మూడు రకాల తరగతులు ఉన్నాయి. మొదటిది డబ్బున్నోడు... ఆల్ల అమ్మా,బాబులు సంపాయించి పెడితే ఈ నాకొడుకు దాన్ని ఎలా కర్సుబెట్టాలా అని ఆలోసిస్తుంటాడు. రెండోది పేదోడు... ఆడికి ఆరోజు తిండి ఎలాగ అని ఆలోసన తప్ప, ఏరే ఏ ఆలోసన ఉండదు. మూడోది మద్య తరగతోడు ఈడి ఆలోసన ఎప్పుడూ ముందు తరగతిలోకి ఎప్పుడు ఎల్దారా అనే ఉంటది. మొదటి రెండు తరగతులకి టెన్సన్ ఉండదు. మొత్తం సికాకు అంతా మూడో తరగతోడితోనే... ఆడు కొనే బట్టలు తక్కువలో రావాలి, సూడ్డానికి డాబుగా ఉండాలి. ఈ ఆలోసనలతోనే ఆడు ఒక ముప్పై దుకాణాలు తిరిగి, ఒక సొక్కా కొంటాడు. ఆడు సేసే పెతీ పనీ అంతే. అందుకే మినిమం గేరంటీ ఎక్కడుంది అని సూస్తాడు. ఆల్ల కుర్రోడికో, కుర్రదానికో ఈడు పడే బాదలు రాకూడదని అలోసిస్తనే ఉంటాడు. ఆడు సైకిల్ తొక్కితే, కొడుకు స్కూటర్ నడపాలనుకుంటడు. ఆడు స్కూటర్ తొక్కితే, కొడుకు కారెక్కాలనుకుంటడు. ఆడి ఆస్తి మొత్తం, ఆడి పిల్లలే అనుకుంటడు. ఇప్పుడన్న కాలమాన పరిస్తితులు బట్టి, ఆ ఇంజనీరు సదువు అయిపోతే ఏదో ఒక నౌకరీ దొరుకుద్ది... అదీ గేరంటీగా, అన్నది ఆడి ఆలోసన. ఒక వేళ నిజంగా ఆ గుంటడికి ఏరే ఏదో ఇంట్రెష్టు ఉందనుకో, ఈడు ఎంత కష్టపడి సదువు సెప్పించినా ఆ ఎదవ ఆడి రూట్లోనే పోతాడు. ఇక ఆ సినీమా అంటావా... అది సచిన్ టెండుల్కరో, బాలు లాటి కొంతమంది పెత్యేకమైన మనుసుల కోసం. మన సుట్టూ ఏవరేజీ మనుసులే ఎక్కువరా అబ్బాయ్. ఆడు ఇంజనీర్ అయ్యాడనుకో, శతకోటి లింగాల్లో ఒక బోడి లింగం. అయినా ఆ లింగానికి అబిసేకం ఉంటది. ఆడు బొమ్మలు బాగా ఏస్తున్నాడనో, పాటలు బాగా పాడతున్నాడనో సదువు, సంజ మానేసి ఆటెనకాల పడితే సంక నాకి పోతారు. ఆటి సక్సస్ రేటు 2% మాత్రమే. ఇంజనీరు అంటావా, గుంపులో గోవింద కొట్టుకుంటూ బతికేస్తారు. దీని సక్సస్ రేటు 50 కన్నా ఎక్కువే. ఎవరు అవునన్నా, కాదన్నా... మద్యతరగతోడు సదువుకునేది మాత్రం, ఒక మంచి ఉద్యోగం సంపాయించడానికే. మద్యతరగతి మనస్తత్వం అంతే."
"సరే ఈ సోదంతా నువ్వు ఒప్పుకోవు గానీ, పదా మీ పిన్నిని, పాపల్ని అడిగి ఎదో ఒకటి ప్లాన్ సేద్దాం." అని లోపలికి దారి తీసాడు బాబాయ్.
=============================
Date: 02/09/2014  

Lik

గుప్పెడు మల్లెలు - 80

1.
ప్రపంచమంతా విద్యార్ధులే,
జీవితంలో పరీక్షలొచ్చాయో...
నైట్ అవుట్లే
2.
దేవుడిచ్చాడు మగాడికి,
మెదడు,మర్మాంగం ఒక్కొక్కటే
నెత్తురు మాత్రం... పనిజేసేందుకు ఒక్కటే
3.
ఉండాలోయ్ అమ్మాయికి మంచి గతం,
అబ్బాయికి మంచి భవితం,
అవిలేని పెళ్లికి, ఎందుకోయ్ కులం,మతం.
4.
మనిషి, తాను తప్పుచేసానని,
చప్పున ఒప్పుకునేది...
మరుపు మెదడు తట్టినప్పుడే
5.
నరకం స్పెల్లింగు
నూరుసార్లు దిద్దినట్టే,
భాషరాని చోట, భావం ప్రకటించాలంటే
6.
గిట్టుబాటుకాని పట్టింపులు,
అసందర్భంగా ఢీకొనే అభిప్రాయాలు,
ఇవే... మద్యదూరాల కొలమానాలు
7.
అలోచిద్దాంలే, జుట్టు తెల్లబడ్డాక...
అనుకుంటూ ఉంటారు అంతా,
రంగు పూసేస్తారు తెలుపు కనబడకుండా
8.
పగటిపూట పట్టుదప్పి కిందపడ్డ కాలు,
రాత్రంతా ఎత్తులో మహరాజులా...
బళ్లు,ఓడలౌతాయ్... నమ్మకతప్పదు.
9.
కప్పు నిండుగా కాఫీ ఉండగా,
తుమ్మొస్తే భలే ఉండదా,
నిస్సహాయ స్థితికి నిదర్శనం ఇదేకదా!
10.
విచక్షణన్నది మనలో వాణి ,
హెచ్చరిస్తుంటుంది ఎల్లప్పుడూ
మనల్నెవరో వాచ్ చేస్తున్నారని.
===========================
తేదీ: 06.11.2014

చాకిరేవు-08

"ఏట్రా అబ్బాయ్ టి.వి. చూస్తన్నావా, ఇయ్యాల కాలేజీ సెలవా?" అడిగాడు బాబాయ్ బయటనుంచి వస్తూ...
"లేదు బాబాయ్, కాస్త ఒంట్లో నలతగా ఉన్నాది. అందుకే కాలేజీకి వెళ్లలేదు." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"అయ్యో,అదేట్రా... నువ్వు మాంచి ప్లేయరువి, నీకు జొరమేటెహె... మరి డాక్టరు కాడికి ఎల్లకపోయావా?" అన్నాడు బాబాయ్.
"లేదులే బాబాయ్, ఇప్పుడే టేబ్లెట్ వేసుకున్నాను. పిన్ని మిరియాల కషాయం ఇచ్చింది. సాయంత్రం కల్లా తగ్గిపోతుందిలే. అప్పటికి తగ్గకపోతే అప్పుడు వెళతాను." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"సరే... సరే... మరి రెష్టు తీసుకోకుండా టీ.వీ.కాడ కూకున్నావెందుకురా" అన్నాడు బాబాయ్.
"బోర్ కొడుతోంది బాబాయ్... అందుకే టీ.వీ. చూస్తున్నాను. ఈ ప్రోగ్రాములు చూస్తుంటే మరింత బోరు కొడుతోంది." అన్నాడు అబ్బాయ్.

"అదేట్రా, ఐదేల్ల గుంటడి కాడ్నించి... అరవయ్యేల్ల ముసిలోడు వరకు టీ.వీ.కాడ రోజు మొత్తం కూకొనే ఉంటన్నారు. ఆడోల్లకి సీరియల్ కతలు, సిన్న గుంటలకి కార్టూన్ బొమ్మలు, నీలాటి కుర్రోల్లకి ఆటలు, పాటలు, సినీమాలు, కిరికెట్టు మాచీలు, నాలాటి ముసిలోల్లకి వార్తలు... ఇలాగ సుమారు వంద సానల్లలో ఆల్లు ఫోగ్రాములు ఎడితే, నువ్వు పుసుక్కుమని బోరు అనీసేవు. బోరైతే సానల్ మార్చాలా, అంతేగాని సిరాకు అడిపోకూడదు." అన్నాడు బాబాయ్.

"సినిమాల గురించే బాబాయ్, నేను చెప్పేది. ఇప్పటికీ ఆరు చానళ్లు మార్చి చూసాను. అన్నింటిలోని చంపుకోవడం, నరుక్కోవడం. చంపడంలో వింత,వింత పద్దతిలు చూపిస్తూ జనాల్ని చెడగొడుతున్నారు. హింస ఇంతలా పెరిగిపోయింది అంటే దానికి 90% కారణం ఈ సినిమాలే... సెన్సార్ బోర్డ్ నిద్రపోతోంది అనుకుంటా. అసలు ఇప్పుడున్న ప్రొడ్యూసర్లకు సామాజిక బాధ్యత లేదు. దానికి తోడు ఈ టీ.వీ.ల్లో ప్రోగ్రాములు అలాగే ఏడ్చాయి." అని తన బాధ మొత్తం వెళ్లగక్కేసాడు అబ్బాయ్.
"అంటే ఇప్పుడు జరుగుతున్న దొంగతనాలు, దోపిడీలు, రేపులు ఇయ్యన్నీ సినీమాలవల్ల, టీ.వీ.లవల్లేనంటావ్" అన్నాడు బాబాయ్.

"అవును, అదే ముమ్మాటికి నిజం. ఈ ప్రొడ్యూసర్లు, డైరెక్టర్లు, హీరోలు అందరూ కలిసి సమాజాన్ని నాశనం చేసేస్తున్నారు. మంచి సినిమాలు రావడమే లేదు. ఒక శంకరాభరణం, స్వాతిముత్యం, రుద్రవీణ, సాగర సంగమం, ఆ నలుగురు లాంటి సమాజానికి ఉపయోగపడే సినిమాలు రావడం లేదు. అన్నీ హింస పూరితమైన సినిమాలు లేదా వెకిలి చేష్టలతో కామెడీ చేసే సినిమాలు. సమాజం నాశనం అయిపోతోంది అనే ఆలోచన లేకుండా పోయింది ఎవ్వరికీ..." అన్నాడు ఆవేశంగా అబ్బాయ్.
మళ్లీ తనే చెబుతూ "ఇక టీ.వీ.ల్లో అవే కార్యక్రమాలు. డబుల్ మీనింగ్ డైలాగులుతో కామెడీ షోలు, పిచ్చి గెంతులతో డాన్స్ ప్రోగ్రాములు, డబ్బులతో ఆటలు, అన్ని సీరియల్సులో ఒక్కో మగాడికి ఇద్దరో, ముగ్గురో ఆడోళ్లతో లింకు... ఇవే కధలు. అసలు సమాజం ఏమి అవుతుందో అన్న కనీస బాధ్యత లేకుండా పోతోంది." అన్నాడు అబ్బాయ్.

"ఓరి పిచ్చోడా, సినీమాల వల్లో, టీవీల ఫోగ్రాముల వల్లో ఏ ఒక్కడూ బాగుపడ్డమో, పాడైపోవడమో జరగదురా అబ్బాయ్.
అదే గనక జరిగితే ....
-సినీమాలో హీరోలాగ, పతీ తప్పుని నిలదియ్యాల, మనం ఆ సుట్టుపక్కల ఆగమన్నా ఆగం.
-లంచం తీసుకున్నోడిని కనుక్కుని మరీ సంపియ్యాల, కానీ మనమే ఆ సినీమా టిక్కెట్టు బ్లాకులో కొంటాం.
-కులం, మతం అనే మాటలు సెరిపియ్యాల. కానీ అది రోజులో ఒక్క పాలి కూడా తలుసుకోకుండా నిద్దరవ్వం.
-కష్టపడి పనిజేసి అమ్మ,బాబుల్ని పోసించాల. మరి ఓల్డేజీ హోములు ఎన్నున్నాయో నేను సెప్పక్కర్లేదు.
-పెద్దోడి దగ్గర దొంగతనాలు సేసి, పేదోడికి ఎట్టాల. మరి ఈ జనం కనిపించిన ముష్టోడికి ఒక రూపాయి ఇవ్వడానికి అరగంట ఆలోసిస్తారు.
-పోనీ కనీసం ఇలన్ సేసే ఎదవపనులన్నీ సేస్తూ కూకోవాల. కానీ అదీ సెయ్యరు, కూకొని దానిగురించి ఇస్లేసన మాత్రం సేస్తారు.
అంచేత నేను సెప్పొచ్చిదేటంటే సినీమా అనేది కాలక్సేపానికేగానీ, పాఠాలు చెప్పడానిక్కాదు." అన్నాడు బాబాయ్.
"అదేంటి బాబాయ్, అలా మాట్లాడుతున్నావ్? అంటే ఎలాంటి సినిమా తీసిన పర్వాలేదా? ఆ భాష వల్ల తెలుగు మర్చిపోయే స్థాయికి వచ్చేసారు అందరూ... చివరికి సినిమా పేర్లు కూడా ఇంగ్లీషులోనే." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"అబ్బాయ్, సినిమా అనేది ఒక యాపారం. జనాలు సూసేది ఆల్లు తీస్తారు, ఆల్లు తీసేది జనాలకి నచ్చితే సూస్తారు. ఒక సినీమా హిట్టైతే, అలాంటియి మరో పది తీస్తారు. ఒక రెడ్డి బాగుందన్నారని, మరో పది రెడ్లొచ్చాయి. టీ.వీ.ల్లో అయినా అదే పిలాసఫీ... ఒక కామెడీ సో నచ్చిందన్నారని, మరో పది తీసేరు. సూసీవోడు లేడనుకో ఆల్లు సేసీది కూడా ఏటుండదు. ఈ మద్య ఒక ముసిలమ్మ, ముసిలాయన్ని ఎట్టి మిధునం అని ఒక సినిమా తీసేరు, ఆహా... అచ్చతెలుగు సినిమా అని కబుర్లు సెప్పే ఎంతమంది టిక్కెట్టు కొనుక్కుని హాల్లో ఆ సినిమా సూసేర్రా? ఆ మద్య లవకుశ మల్లీ తీసేరు, అదెంతమంది సూసేరు? అంచేత సినీమానో, టీవీనో తిట్టుకుని ఉపయోగం లేదురా అబ్బాయ్. ఏం చేసినా, అది జనం... అంటే మనం. సినీమా సూసి ఎవడు రేప్ సెయ్యాలనుకోడు, రేప్ సేద్దాం అనుకున్నోడు సినీమా సూసినా/సూడకపోయినా సేస్తాడు. కాకపోతే అది సినిమా పక్కీలో జరిగిందని ఇదిగో నీలాటి కుర్రకారు కబుర్లాడతారు. ఇలాటియ్యి బాగా ఇంటన్నారని, టీ.వీ.లో బొమ్మ సూపిస్తన్నారు. అప్పుడెప్పుడో అన్నగారు, మందు దొరక్కుండా ప్రొహిబీసన్ ఎట్టేరు. అప్పుడు జనాలు, బీదర్ ఎల్లో, యానాం ఎల్లో, ఒరిస్సా ఎల్లో తాగొచ్చీవోరు. ఆడు తాగుదాం అని డిసైడ్ అయ్యాక, ఎవడు సేసేది ఏటీ ఉండదు. అంచేత నేను సివరాకరుగా సెప్పేది ఏటంటే, ఏ తప్పైనా ఏ ఒక్కడో సెయ్యడు. అందులో నువ్వు, నేను జనాలంతా కలిసే ఉన్నాం. కాకపోతే ఎవడికి ఆడే గులివింద గింజ." అని బాబాయ్ అక్కడ్నించి భోజనానికి వెళ్లిపోయాడు.
============================================
Date: 25.08.2014

గుప్పెడు మల్లెలు-79

1.
పదార్ధాల కల్తీ పాడుజేసేది దేహాన్నే,
ఇక్కడంతా ఆశయాల కల్తీ
పాతరేస్తోంది దేశాన్నే
2.
పూలమాటున కత్తికన్నా,
ఎంతో నయం... కసిరే బెత్తం,
ఆలోచించవోయ్... అది ఆప్తుల కోపం
3.
తలపైకదా చల్లాలి...
కళ్లలోకి విసిరితే ఎలా అక్షింతలు,
గుండె రక్కి చెప్తే ఎలా సూక్తులు
4.
ఎంత గడ్డేసినా ఎద్దు పాలిస్తుందా?
అది పిసినారి చెయ్యరా నాయనా,
పొగిడినంత మాత్రాన జాడిస్తుందా
5.
నడిపే రక్తం కుళ్లిపోతే...
నడక ఎలా శరీరానికి,
ప్రతీచోట కోటా,ప్రగతి ఎలా సమాజానికి
6.
అది ఈగ...పాలైనా,పేడైనా
వాలడం దానికి పసందే,
కొందరంతే... సహజగుణం పరనిందే
7.
పెద్దపులైనా తోకతెగితే కామెడీలే,
ఆం ఆద్మీ! పదవి మద్యలోనే ఊడిపోతే,
పరిహాసం తప్పదులే
8.
నాటిన మొక్కకి నీరందకపోతే,
ఫలం చేతికందొస్తుందా...
ప్లాన్ చేసి ఊరుకుంటే ఫలితం వచ్చేస్తుందా
9.
కాలమొక అనంతవాహిణి,
క్యాలెండర్లో ఇమడదులే
స్పందించే హృదయం,తనువులో ఒదగదులే
10.
పదుగురూ నమ్మిస్తేనే పదవి,
వెధవ్వేషాలెయ్యకురోయ్,
గరిమను, చులకన చెయ్యకురోయ్
========================
Date: 21.08.2014

కె.కె.//తెలిసేది-గజల్//

గెలుపెంత గొప్పదో తెలిసేది, ఓటమితోనే
పిలుపెంత చల్లనో తెలిసేది,ఓదార్పుతోనే
......
ఎదముల్లుని తీసేది, గడియారం ముల్లేలే
మరుపెంత మంచిదో తెలిసేది,వేదనతోనే
......
ఆరడుగుల మనిషైనా,అన్నానికి లోకువేలే
ధనమెంత సత్తువో తెలిసేది, ఆకలితోనే
......
పలకరింపు నవ్వులన్నీ,స్నేహగీతి కాదులే
మనసెంత తెల్లనో తెలిసేది,అనురాగంతోనే
......
పలుగాకుల లోకమేమో,పదిమాటలు మామూలే
చిత్తమెంత చిక్కనో తెలిసేది,సఫలాలతోనే
......
నివురుతోటి "కోదండ",నిప్పుసెగ ఆగదులే
ప్రేమెంత స్వచ్చమో తెలిసేది,పోరాటంతోనే
=================================
తేదీ: 13.08.2014

కె.కె.//చాకిరేవు-07//

"బాబాయ్, ఒక విషయంలో నీ సాయం కావాలి. నువ్వు తప్ప, ఇంకెవ్వరూ ఈ పరిస్థితుల్లో మమ్మల్ని ఆదుకోలేరు." అన్నాడు అబ్బాయ్ ఆదుర్దాగా...
"ఏమైందిరా, ఏటా కంగారు?" అన్నాడు బాబాయ్ ఉలిక్కిపడుతూ...
"నువ్వు సాయం చేస్తానని మాటిస్తే చెబుతాను" అన్నాడు అబ్బాయ్...
"సరే, నేను చెయ్యగలిగిందే అయితే, తప్పకుండా జేస్తాను." అన్నాడు బాబాయ్.
"మరేంలేదు బాబాయ్, మా సుబ్బుగాడు ఒక అమ్మాయిని ప్రేమించాడు. ఆ అమ్మాయి వాళ్లింట్లో తెలిసిపోయింది, వాళ్లన్నయ్య,నాన్న మరో ఊరు పంపించేద్దామని నిర్ణయించారట. వేరే ఊరు వెళ్లిపోతే కష్టం కదా, పైగా ఏవో మాయమాటలు చెప్పి వేరే పెళ్లి చేసేస్తారేమో అని భయపడి ఆ అమ్మాయిని రేపు ఉదయాన్నే తీసుకొచ్చేద్దామని నిర్ణయించాం. తర్వాత ఏ గుళ్లోనో పెళ్లి చేద్దామని అనుకుంటున్నాం." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"సెబాసు, ఇంతకీ ఇందులో నా రోలు ఏటో... నేను సెయ్యాల్సింది ఏటో... కాస్త ఇవరంగా సెప్పు" అన్నాడు ఆదుర్దా నుంచి పూర్తిగా రిలాక్స్ అవుతూ బాబాయ్.
"అదే బాబాయ్, వాళ్లు పోలీస్ కంప్లైంట్ ఇస్తారేమోనని భయంగా ఉంది. అందుకే... ముందే ఒకసారి స్టేషన్ సి.ఐ. తో మాట్లాడతావని..." అంటూ నసిగాడూ అబ్బాయ్.
"ఏం ఆ అమ్మాయికి ఇంకా మైనార్టీ తీరలేదా?" అన్నాడు బాబాయ్.
"లేదు, బాబాయ్. ఇంకా ఐదు రోజులు బాకీ. తర్వాత ఇంక ప్రోబ్లం ఉండదు. అంతేకాదు, ఆ ఐదు రోజులు ఆ అమ్మాయికి మనింట్లోనే షెల్టర్ కూడా ఇవ్వాలి. పమ్మి వాళ్ల రూములో అడ్జస్ట్ అవుతుంది. పమ్మీకి ఆల్రెడీ చెప్పాను." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"ఓహో, మరి ఏమంది? ఓకే అనేసి ఉంటదిలే... మీరంతా యూత్ కదా..." అన్నాడు బాబాయ్.
"ఒప్పుకుంది కానీ, నీ పర్మిషన్ తీసుకోమంది." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"మరి ఆ కుర్రోడు... అదే, మీ ఈరో సుబ్బుగాడు?" అన్నాడు ప్రశ్నార్దకంగా బాబాయ్.
"వాడు, ఏదో ఫ్రెండ్ రూములో అడ్జస్ట్ అవుతానన్నాడు." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"మరి, ఆ కుర్రోడి ఇంట్లో తెలుసా?" అడిగాడు బాబాయ్.
"లేదు బాబాయ్, వాళ్లనాన్న అసలే స్కూటర్ మెకానిక్... తోలు తీసేస్తాడు." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"ఆళ్లింటికాడ, ఇంకెవరెవరు ఉంటారో?" అడిగాడు బాబాయ్.
"వాడికి ఒక అక్క, ఒక చెల్లి... అక్కకి ఈ మద్యే పెళ్లి కుదిరింది." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"పెళ్లి సేసుకున్నాక ఎక్కడుంటారు? ఎలాగుంటారు? మరి ఇయ్యన్నీ ఆలోసించేడా మీ సుబ్బరమణ్యం" అన్నాడు బాబాయ్.

"ఏముంది బాబాయ్, మరో ఆరు నెలల్లో మా పరీక్షలు అయిపోతాయి. తర్వాత ఏదో ఉద్యోగం వెతుక్కుంటాడు. ఆ అమ్మాయి చదువు పూర్తయ్యాక, తనుకూడా ఏదైనా జాబ్ వెతుక్కుంటుంది. అందాక ఒక ఫ్రెండ్ వాళ్ల ఇల్లు ఉంది, అందులో ఉంటారు. మేమంతా ఉన్నాం కదా, ప్రస్థుతానికి కాస్త ఫైనాన్షియల్ సపోర్ట్ చేస్తాం." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"ఓహో, మీరు సెందాలేసి డబ్బులు పోగేసి ఆడికిస్తే... ఆడు కాపురం ఎలగబెడతాడన్నమాట." అన్నాడు బాబాయ్.
"అదేంటి బాబాయ్ అలాగంటున్నావ్, అది ప్రేమ బాబాయ్. తనకోసం, సుమారు ఆరునెలలనుంచి సిన్సియర్ గా ట్రై చేసి, ఫైనల్ గా ఒప్పించి లైన్లో పెట్టాడు. వాళ్లప్రేమ నిజమైన ప్రేమ బాబాయ్." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"ఓహో, మరీ అంత సీరియస్సు, సిన్సియరు అయిన పేమ గురించి ఆల్ల బాబుకి సెప్పడానికి ఎందుకురా భయం." అన్నాడు బాబాయ్.
"పెద్దోళ్లు ఎప్పుడు ఒప్పుకున్నారు గనక పిల్లల ప్రేమల్ని... సలీం,అనార్కలీ నుంచి, మా సుబ్రమణ్యం, అంజలి దాక అదే స్టోరీ... కులాలు,మతాలు, డబ్బులు,డాబులు, అప్పులు,గొప్పలు, ఇవేగా మాట్లాడే చెత్తంతా" అన్నాడు అబ్బాయ్.

"అది చెత్త కాదురా అబ్బాయ్, బాధ్యత. ఎవడికాడు, ఎవడికి నచ్చినట్టు ఆడు బతకడానికి మనమున్నది అడివిలో కాదురా అయ్యా, ఒక ఊరిలో... అప్పుడెప్పుడో ఆకులు సుట్టుకుని బతికే రోజుల్లో ఏటి సేసినా సెల్లీది. ఇప్పుడు కొన్ని కట్టుబాట్లు, పద్దతులు మనమే ఎట్టుకున్నాం. ఆటిని ఏ ఒక్కడికి నచ్చినట్టో మార్సేద్దారంటే కుదురెద్దేంట్రా. ఎవడికి నచ్చినట్టు ఆడు బండి నడిపితే ట్రాఫిక్కు జాం అయిపోద్ది. అందుకే ట్రాఫిక్ రూల్సు." అన్నాడు బాబాయ్.
"అందుకని, మనసు చంపుకుని బతికితే జీవితాంతం బాధపడాలి. అయినా ఎవరి మనసుకి నచ్చినట్టు వాళ్లు బతకడం తప్పంటావా? ప్రేమన్నది నేరమంటావా? ప్రేమన్నది మనసుకి సంబందించిన విషయం బాబాయ్. నీలాంటివాళ్లకి అర్ధం కాదు" ఆవేశంగా ప్రశ్నించాడు అబ్బాయ్.

"పేమన్నది చాలా గొప్పదిరా అబ్బాయ్, కాని దాని దుంపతెగ... ఎవడికీ దాని డెపినిసను సెప్పడం సేత గావట్లేదు... అంచేత కనిపించిన పతీది పేమలాగ కనిపిస్తది. నువ్వు సెప్పే పేమకి అసలుపేరు మోజు... కాస్త ఎర్రగా,బుర్రగా ఎవర్తైనా కనపడితే సాలు... దానెనకాల హచ్చి కుక్కలాగ కాపుగాసి, ఎదవ సినీమా డైలాగులు సెప్పి, అవసరమైతే సెయ్యో,కాలో కోసుకుని దాన్ని ముగ్గులోకి లాగుతారు. కొంతమంది నాలుగురోజులు తిరిగి ఒగ్గేస్తారు, కొందరు పెల్లిదాక లాక్కెల్తారు. పేమగురించి ఇన్ని ఎదవ కబుర్లు సెప్పే మీ కుర్రకారంతా... నల్లగా,లావుగా అందవికారంగా ఉన్నోల్లని ఎంతమంది లవ్వు సేసేరంటావు? నాకు తెలిసి అలాటి కేసు ఒక్కటీ లేదు. ఇది లవ్వు కాదురా అబ్బాయ్, కొవ్వు." అన్నాడు బాబాయ్.
"బాబాయ్, ఇది పెద్దవాళ్లకి,పిల్లలకీ ఎప్పట్నించో జరుగుతున్న యుద్ధం. మీరు కాదంటున్న అవి జరుగుతూనే ఉన్నాయి." అన్నాడు అబ్బాయ్.
"కరట్టేరా అబ్బాయ్, మరి ఇన్నాళ్లనించీ జరుగుతున్నా... ఆ పిల్లలే పెద్దోల్లయ్యి, ఆల్ల పిల్లల సంగతి ఒచ్చినా ఎందుకు ఒద్దంటున్నారు అంటావ్? అంతెందుకు మీ సుబ్బిగాడి ఇసయంలోనే నేను కొన్ని ప్రస్నలు ఏత్తాను జవాబు సెప్పు.
1. 6 నెల్ల ఆ పిల్ల పేమకోసం, 20 ఏల్లు పెంచిన ఆల్లమ్మా,నాన్న పేమని ఒగ్గీడం కరట్టేనా?
2. ఈడు ఈ పిల్లని లేపుకుపోతే, దానివల్ల ఆల్లక్క పెల్లి ఆగిపోతే ఆ తప్పు ఎవడిది?
3. సెందాలేసుకుని ఆడ్ని మీరంతా పోసిత్తారని ఏటి గేరంటీ? అదెన్నాల్లు?
4. రేప్పొద్దున్న, ఆల్ల సెల్లికి పెల్లవుద్దా? మంచి సంబందం ఒస్తదా?
5. ఆల్లమ్మా,బాబూ రోడ్డు మీదెల్తుంటే సూటీ,పోటీ మాటలు ఇనిపిస్తాయి. ఏ తప్పు సెయ్యని ఆల్లెందుకు పడాలి?
6. ఆల్లు తిన్నా,తినకపోయినా ఈడికి పెట్టి, కాలేజీ ఫీజులు కట్టి, ఈడ్ని కంటిపాపలాగ సాకిన ఆ కన్నోల్లని ఒక పిల్లకోసం ఒగ్గీడం నాయమేనా?
7. పెల్లయ్యాక ఇద్దరూ ఏడిమీద ఉంటారు కాబట్టి, ఏ పిల్లో,పీసో పుడితే ఆల్లకి కూడా మీరు సెందాలేత్తారా?
8. పోసించే సత్తువ లేనప్పుడు, ఆల్లని కనే హక్కు ఎవడిచ్చాడు? 
9. రేప్పొద్దున్న, సుట్టాల్లో పెల్లికి,పేరంటానికి ఈల్లని రనీకుండా ఎలేసేత్తే ఆ తప్పు ఎవరిది?
10.ఆ అవమానం తట్టుకోలేక ఆల్లు ఏ మందో,మాకో తాగేత్తే ఈడి పేమ ఏం జవాబు సెబుతాది?
ఇలాటివి సాలా జవాబులేని ప్రస్నలు ఉంటాయిరా అబ్బాయ్. అసలు ఇదే పేమ అయితే... మొత్తం పెపంచకంలో పేమ పెల్లిల్లు మాత్రమే అవ్వాలి కదా, కానీ పెద్దోల్లు సేసే పెల్లిల్లుకూడా ఎందుకు జరుగుతున్నాయ్?" అని ప్రశ్నించాడు బాబాయ్.
"నువ్వెప్పుడూ ఇంతే ఏదో ఒకటి చెప్పి, టాపిక్ డైవర్ట్ చెయ్యడానికి చూస్తావ్." అన్నాడు అబ్బాయ్.

"నేను టాపిక్ మార్సట్లేదురా అబ్బాయ్. నాలుగు సొక్కాలు సెలక్టు సేసి, అందులో రెండు తొడుక్కు సూసి, ఒకటి కొనుక్కోడానికి బట్టల బిజినెస్సు కాదురా బతుకంటే.... ఒక్క తప్పటడుగు ఒక్కోసారి తిరిగి ఎనక్కి రాలేనంత అగాదంలోకి తోసేస్తది. అసలు పేమంటే ఏటో, అన్నమెట్టీటప్పుడు ఆల్లమ్మ కల్లల్లోకి సూడమను కనిపిస్తది. నెత్తురు సెమటసేసి ఆడిని పెద్దసేసిన ఆల్ల నాన్న గుండె సప్పుడు ఇనమను తెలుస్తది. అయినా ఆ గుంటకి బుద్దిలేదు, మీ అందరికీ అసలు బుద్దిలేదు... ఆ అమ్మాయికోసం ఆల్లమ్మా,బాబుల్ని కుటుంబాన్ని గాలికి ఒగ్గీసి ఒచ్చేస్తానంటున్నాడు, రేప్పొద్దున్న ఇంకోదానికోసం ఈ అమ్మాయిని ఒగ్గీడని ఏటి గేరంటీ? అప్పుడు ఆ అమ్మాయి గతేటి? ఇలాటి ఎదవలకోసం ఇంకోపాలి నాకాడికి సాయం,గీయమని రావొద్దురా అబ్బాయ్." అన్నాడు బాబాయ్.
అబ్బాయ్ సౌండు మ్యూట్ లోకి వెళ్లిపోయింది.
మళ్లీ తనే చెబుతూ "అంతగా ఆడిపేమ నిజమైతే రెండు వైపుల కుటుంబాల్ని ఒప్పించాల, ఒప్పుకునీదాక ఆగాల, ఒప్పుకునీ అంత గొప్పగా ఎదగాల. ఈ ఇసయాలన్నీ, మీ సుబ్బుగాడికి... ఆడి సెవి తుప్పు ఒదిలీదాక సెప్పు." అని నిద్రకి బయల్దేరాడు బాబాయ్.
అబ్బాయ్ ఆలోచనలో పడ్డాడు...
========================
Date: 10.08.2014